Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 marca 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 122/24:
- 1. odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w G. na rozstrzygnięcie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu,
- 2. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi;
- 3. zwrócił P. sp. z o.o. z siedzibą w G. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnemu w Warszawie kwotę 200 zł (dwieście złotych), tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego, wpisanego do rejestru opłat sądowych pod poz. 35239 w dniu 9 listopada 2023 r.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji podkreślił że zaskarżona informacja NCBR, nie mieści się w katalogu zagadnień należących do właściwości sądu administracyjnego. W związku z tym jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634), dalej "p.p.s.a." Ponadto Sąd I instancji wskazał, że do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi zastosowanie znajduje art. 88 zd. 1 p.p.s.a., w związku z powyższym uznał, że jest to wniosek niedopuszczalny z mocy ustawy, bowiem termin na podjęcie czynności w ogóle się nie otworzył.
Skarżący wniósł pismem z dnia 15 kwietnia 2024 r. zażalenie na powyższe postanowienie i zaskarżył je w całości.
Mając na uwadze powyższe Sąd I instancji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 19 kwietnia 2024 r. wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Uznano, że pomimo błędnego tytułu pismo to stanowi skargę kasacyjną, a nie zażalenie. Zakreślono termin 7 dni i zobowiązano do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie doręczono w dniu 17 czerwca 2024 W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik skarżącego po upływie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej, w piśmie nadanym w dniu 4 lipca 2024 r. wskazał, że pismo z dnia 15 kwietnia 2024 r. stanowi zażalenie. Uznał, że wezwanie Sądu jest bezpodstawne, bowiem Sąd I instancji uznał je bezpodstawnie za skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
W pierwszym rzędzie wymaga wskazania, że stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z powyższym koresponduje przepis art. 194 § 1 p.p.s.a. stanowiący, iż zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: odrzucenie skargi w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 (pkt 1a). Trzeba mieć na uwadze, że podstawę odrzucenia skargi w tej sprawie stanowił przepis art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż Sąd I instancji uznał, że sprawa, w której wniesiono skargę nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Oznacza to, że zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a. od postanowienia z 11 marca 2024 r. przysługiwała stronie wyłącznie skarga kasacyjna. To wymaganie wnosząc środek zaskarżenia od powyższego orzeczenia, strona skarżąca całkowicie pominęła. W świetle powyższych przepisów od postanowienia wydanego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a na takie podstawy odrzucenia skargi wskazał Sąd I instancji, przysługuje stronie wyłącznie skarga kasacyjna, a nie zażalenie.
Zgodnie z art. 180 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny jest uprawniony by na posiedzeniu niejawnym odrzucić skargę kasacyjną, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Stosownie zaś do art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W tym stanie rzeczy należało odrzucić zażalenie strony jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a.