Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt I GZ 299/21 Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia Zarządu Województwa Śląskiego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gl 308/21 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Miasta W. Ś. na postanowienie Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zwrotu części dofinansowania projektu oraz odsetek za zwłokę z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanowił: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi Zarządu 13 października 2021 r.
W piśmie z 18 października 2021 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia przez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego według norm przepisanych. Wskazał, że NSA nie wydał postanowienia w tym przedmiocie, mimo wniosku zawartego w zażaleniu. Na koszty te składa się uiszczony wpis od zażalenia, koszty zastępstwa przez pełnomocnika.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia z urzędu (...) zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie postanowienia co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 w związku z art. 166 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 193 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. przepisy te stosuje się odpowiednio do postanowień wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Wobec powyższego NSA stwierdza, że wniosek skarżącej jest dopuszczalny i został złożony w terminie określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. Należało jednak odmówić uzupełnienia postanowienia, ponieważ nie było podstaw do zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego.
Stosownie do art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, 203 i 204 p.p.s.a. Brak jest zatem podstaw do orzekania w tym zakresie w innych orzeczeniach. Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 527). W konsekwencji należy uznać, że nie ma podstaw do zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego, nawet jeśli zażalenie strony zostało uwzględnione.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego postanowienie NSA z dnia 5 października 2021 r., sygn. akt I GZ 299/21 jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał zażalenie Zarządu Województwa Śląskiego od postanowienia w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi, w związku z czym nie było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia w przedstawionym przez Zarząd zakresie tj. kosztów postępowania zażaleniowego.
Z tych względów i na podstawie art. 157 § 1-3 w związku z art. 166 p.p.s.a. i w związku z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.