Postanowienie NSA z 24 stycznia 2007 r., I GZ 3/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 24 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] Spółki z o.o. w Warszawie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2459/05 w zakresie odmowy przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] Spółki z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lipca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy unieważnienia zgłoszenia celnego postanawia: oddalić zażalenie

Skład

sędzia NSA Urszula Raczkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2006 r. odmówił przyznania firmie [...] Sp. z o. o. w Warszawie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie wydane zostało w związku ze sprzeciwem złożonym przez spółkę od postanowienia z dnia 18 października 2006 r. wydanego przez referendarza w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, odmawiającego przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.

Postanowienie Sądu I instancji z dnia 16 listopada 2006 r. zapadło w następującym stanie faktycznym sprawy. Do wniosku z dnia 4 września 2006 r. o udzielenie prawa pomocy spółka załączyła dokumenty, z których wynika, że nie znajduje się w stanie upadłości ani nie jest prowadzone postępowanie układowe. Spółka posiada środki trwałe o łącznej wartości (cenie nabycia) 46.114,51 zł, z czego kwotę 34.471,00 zł wydatkowała w lipcu i sierpniu 2006 r. Z deklaracji dla podatku VAT za czerwiec i lipiec 2006 r. wynika, że spółka dokonała dostawy towarów i usług na łączną kwotę 61.619,00 zł. Na dzień 26 września 2006 r. saldo spółki na koncie w Banku Zachodnim WBK SA wyniosło kwotę 37.459,19 zł a w Citibank Handlowy kwotę 2.404,86 zł.

Oddalając wniosek, Sąd w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 listopada 2006. r. stwierdził, że w sytuacji gdy skarżąca dysponuje jakimikolwiek zasobami finansowymi winna partycypować w kosztach postępowania. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania z budżetu państwa i winno odnosić się tylko do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. W ocenie Sądu, spółka nie wykazała by w rozpoznawanej sprawie wystąpiły ustawowe przesłanki uzasadniające przyznanie prawa pomocy. Sąd podkreślił, że zasadniczy wpływ na zajęcie takiego stanowiska wywarła okoliczność, że skarżąca posiadała na rachunkach bankowych środki pozwalające na uiszczenie wynoszącego 662 zł wpisu sądowego od skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na to postanowienie spółka stwierdziła, że przedłożyła aktualne raporty i wyciągi z rachunku, wskazała, że ma trudności z odzyskaniem należności od kontrahentów a obciążenia podatkowe musi regulować na bieżąco. Sytuacja ta potwierdza jej zdaniem w sposób jednoznaczny brak dostatecznych środków a Sąd nie zajął się stanem środków pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej w zakresie częściowym może nastąpić tylko wówczas gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W piśmiennictwie podnosi się, iż "zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach - z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych" (Prawo pomocy w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Przegląd Sądowy nr 11-12/2003 s. 85).

W sprawie niniejszej chodzi o uiszczenie wpisu w kwocie 662 zł i nie sposób przyjąć by przy uwzględnieniu zasobów finansowych na koncie bankowym spółki, wielokrotnie kwotę tę przekraczających, można było uznać, że wypełniona została dyspozycja art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Stwierdzić należy zatem, że trafnie ocenił Sąd I instancji, iż skarżąca nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania a tym samym, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Oceny tej nie zmienia treść zażalenia, które ogranicza się do przedstawienia własnej oceny sytuacji finansowej spółki, jednak bez wskazania jakichkolwiek konkretnych okoliczności ocenę tę uzasadniających.

Mając na uwadze wszystkie te okoliczności Sąd doszedł do przekonania, że skarżąca nie wykazała dostatecznie zasadności swego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym i dlatego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należało uznać za nieuzasadnione.

Z tych względów i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a Sąd orzekł, jak w sentencji.