Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2019 r., sygn. akt I SA/Lu 249/19, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wezwał R. J. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione, w kwocie 100 zł. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowił § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r.).
W zażaleniu na powyższe zarządzenie R. J. wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu wyjaśnił, że nie jest on w stanie uiścić opłaty sądowej w kwocie 100 zł, gdyż pogorszyła się jego sytuacja materialna i zdrowotna.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.), w takiej sytuacji jednak przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, a w razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. W przypadku nieuiszczenia wpisu pomimo wezwania skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, iż skarga złożona w niniejszej sprawie jest pismem procesowym podlegającym opłacie, a zgodnie z art. 214 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki.
Strona inicjująca postępowanie sądowoadministracyjne ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 – 3, art. 239 § 2 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (zob. art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie nie wystąpiła żadna z powyższych okoliczności. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowieniem z 21 czerwca 2019 r. odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na powyższe postanowienie strona nie wniosła sprzeciwu do właściwego w sprawie wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] lutego 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w L. z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Wobec powyższego należy wskazać, że Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. zasadnie wezwał skarżącego w świetle wymienionych przepisów do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, bowiem stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 cytowanego rozporządzenia wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.