Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 239/15 odmówił A.K. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej L. z dnia [...] grudnia 2014 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2013 r.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący w powyższej skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wstrzymanie wykonania decyzji do czasu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przez Sąd I instancji jest, w jego ocenie zasadne z uwagi na fakt, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku.
W piśmie procesowym z dnia 9 lutego 2015 roku skarżący w uzupełnieniu złożonego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przedłożył dokumenty w postaci; tytułu wykonawczego wystawionego w dniu [...] stycznia 2015 roku, nr [...], zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia [...] stycznia 2015 roku, zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z dnia [...] stycznia 2015 roku oraz wezwania do zapłaty wystawione w dniu [....] stycznia 2015 roku. Wniósł o wstrzymanie wykonania w całości zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Podał, że źródłem jego utrzymania jest działalność gospodarcza, w związku z którą ponosi stałe miesięczne wydatki i opłaty. Konsekwencją egzekucji kwoty 78 517,00 zł mogą być trudne do odwrócenia skutki, a późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty nie przywróci stanu sprzed egzekucji.
Egzekucja kwoty zobowiązania podatkowego określona w zaskarżonej decyzji spowoduje utratę płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących wydatków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, co w dalszej konsekwencji doprowadzi do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej i będzie stanowiło trudny do odwrócenia skutek.
Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd pierwszej instancji wskazał, że argumentacja przedstawiona przez skarżącego jest niewystarczająca do uznania, że w niniejszej sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Zdaniem Sądu nie podano żadnych faktów, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji. Gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia strony nie były w tym zakresie wystarczające. Sąd zauważył również że zapłata zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń 2013r. nie wywołuje stanu nieodwracalnego, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne.
Ponadto WSA w L. stwierdził, że egzekucja należności pieniężnej każdorazowo wiąże się z uszczupleniem majątkowym dla zobowiązanego, co nie oznacza, że jej skutki będą wypełniały przesłanki ustanowione w art. 61 § 3 p.p.s.a. Szkoda majątkowa (jak również niemajątkowa) będąca następstwem wykonania decyzji powinna być tego rodzaju, że nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie pierwotnego stanu rzeczy. Uprawdopodobnienie zaistnienia powyższych okoliczności spoczywa na stronie skarżącej.
Sąd podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów obrazujących sytuację ekonomiczną uprawdopodabniających, aby zapłata określonej przez organ w zaskarżonej decyzji kwoty mogła wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem Sądu nie jest przekonywującym argumentem stwierdzenie, że konsekwencją egzekucji kwoty 78 517,00 zł mogą być trudne do odwrócenia skutki, a późniejszy zwrot wyegzekwowanej kwoty nie przywróci stanu sprzed egzekucji.
Sąd zaznaczył również, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia nie jest uzależnione od oceny zasadności samej skargi, ponieważ rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia abstrahuje od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej.
A.K. złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego zmianę i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie o uchylenie skarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Zażaleniu zarzucił naruszenie przepisów prawa procesowego art. 61 § 3 p.p.s.a., poprzez nienależyte rozpoznanie sprawy i nieprawidłową analizę zebranego w sprawie materiału dowodowego a polegające na przyjęciu, iż podatnik nie wykazał, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że skutecznie uprawdopodobnił, że wstrzymanie wykonania decyzji jest uzasadnione, bowiem okoliczności wskazane w uzupełnieniu wniosku z dnia 9 lutego 2015 r., że zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków związanych z bytem rodziny skarżącego, a przedstawiona argumentacja oraz dokumenty załączone do wniosku, są wystarczające, aby zastosować ochronę tymczasową w postaci wstrzymania wykonania przedmiotowej decyzji.
Ponadto w ocenie skarżącego orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt SK 14/12 może uzasadniać przypuszczenie, że skarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji może zostać w całości uchylona i nie będzie mogła być wykonana.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13).
W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący nie przedstawił okoliczności uprawdopodabniających wystąpienie w jego przypadku niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Powodem takiej oceny był przede wszystkim brak załączenia dokumentów dotyczących aktualnej sytuacji finansowej przedsiębiorstwa skarżącego.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa.
W niniejszej sprawie - co trafnie ocenił Sąd pierwszej instancji - skarżący nie uprawdopodobnił przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, że egzekucja kwoty 78 517 zł z tytułu zobowiązania podatkowego - w kontekście jego aktualnej sytuacji majątkowej działalności gospodarczej spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Powodem takiej oceny jest brak przedstawienia przez skarżącego jego aktualnej sytuacji majątkowej działalności gospodarczej np. poprzez przedłożenie stosownych dokumentów finansowych. Z tego względu nie była możliwa ocena, jak ewentualne wyegzekwowanie nałożonej w tej sprawie kary pieniężnej może wpłynąć na sytuację majątkową firmy skarżącego.
W rozpoznawanej sprawie nie przedstawiono przez stronę żeby sytuacja finansowa działalności gospodarczej skarżącego była na tyle trudna, żeby konieczne było ogłoszenie upadłości. Przedsiębiorstwo nadal funkcjonuje i brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, że utraciło płynność finansową. Samo gołosłowne i ogólnikowe twierdzenie, że wykonanie decyzji może doprowadzić do konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest wystarczające dla przyjęcia, że wystąpiły określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Ponadto odnosząc się do argumentu skarżącego, "że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki związane z bytem jego rodziny" należy zaznaczyć, że trudna sytuacja materialna skarżącego może przekładać się na trudności w spłacie należności wynikających z kwestionowanej decyzji oraz pogorszenie sytuacji bytowej skarżącego i jego rodziny, jednak art. 61 § 3 p.p.s.a. nie przewiduje takich przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący musiałby wykazać, że narażony jest na szkodę znacznych rozmiarów albo że skutki wykonania decyzji (dobrowolnego bądź przymusowego ‒ w drodze egzekucji) będą nieodwracalne. We wniosku skarżącego tego rodzaju argumentacji nie przedstawiono, nie uczyniono tego również w zażaleniu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, powoływanie przez skarżącego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 lutego 201 r., sygn. akt SK 14/12, które może spowodować uzasadnione przypuszczenie, że przedmiotowa decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu i instancji może zostać w całości uchylona i nie będzie mogła być wykonania jest bezzasadne. Rozpoznając sprawę wpadkową, tj. kwestię udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, sąd nie jest uprawniony do badania legalności zaskarżonego aktu lub czynności.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.