Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we [a] postanowieniem z dnia 22 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1585/14, odrzucił skargę kasacyjną "[A]" Sp. z o.o. w [a] od postanowienia WSA z dnia [a] r. o odrzuceniu skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej we [a] z dnia [a] r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji wskazał, że skarżąca wraz ze złożoną skargą kasacyjną od ww. postanowienia o odrzuceniu skargi, wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Był to kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie, po prawomocnych negatywnych dla strony rozstrzygnięciach w tym zakresie. Sąd przystępując do oceny złożonego przy skardze kasacyjnej wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. odmówił zmiany postanowienia WSA we [a] z dnia 6 października 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 1585/14 odmawiającego stronie przyznania prawa pomocy. Orzeczenie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt I GZ 712/15. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia [a] r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu I instancji.
Zdaniem WSA, w związku z bezskutecznym upływem terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skargę kasacyjną należało odrzucić, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Administracyjnemu we [a].
Powyższemu orzeczeniu zarzucono:
Naruszenie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w sytuacji, gdy skarżąca nie wyczerpała drogi do uzyskania zwolnienia od kosztów sadowych;
Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę postanowienia podlegający na bezzasadnym przyjęciu, że spółka nie wniosła wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie, podczas gdy spółka wniosła wniosek wraz ze skargą kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności w stosunku do pisma, od którego strona nie uiściła należnej opłaty. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. konsekwencją nieuiszczenia należnego wpisu od skargi kasacyjnej jest odrzucenie tego środka zaskarżenia.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej zarzucił Sądowi I instancji, iż ten poczynił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia podlegający na bezzasadnym przyjęciu, że spółka nie wniosła wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych w terminie, podczas gdy skarżąca wniosła taki wniosek - złożyła wraz ze skargą kasacyjną, a tym samym nie wyczerpała drogi do uzyskania zwolnienia z kosztów sądowych.
Z powyższym stanowiskiem nie sposób się zgodzić. Wniosek o przyznanie prawa pomocy załączony do skargi kasacyjnej został bowiem już rozpoznany przez Sąd I instancji odmownie postanowieniem z dnia 7 września 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał powyższe orzeczenie w mocy (postanowienie z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt I GZ 712/15).
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd I instancji po prawomocnym zakończeniu postępowania z wniosku o przyznanie prawa pomocy i odmowie zwolnienia strony z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania miał obowiązek – stosownie do art. 220 § 1 p.p.s.a. – ponownie wezwać stronę do uiszczenia wpisu od skargi, wyznaczając ustawowy termin do dokonania tej czynności oraz wskazać rygor jej niewykonania, co też uczynił – zarządzenie z dnia [a] r. (k. [a]). Wobec braku wykonania zarządzenia przez skarżącą Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną z uwagi na jego niewykonanie, tj. nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu od tego środka zaskarżenia.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.