Postanowienie NSA z 25 października 2024 r., I GZ 331/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 25 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia P.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. I SA/Sz 373/24 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 21 marca 2024 r. nr SKO/WA/503/796/2024 w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty z tytułu przyznania świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy i środków na opłacanie składek na ubezpieczenie społeczne postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Dariusz Dudra przewodniczący

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 373/24, odrzucił skargę P.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 21 marca 2024 r. w przedmiocie zwrotu świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy i środków na opłacenie składek na ubezpieczenie społeczne. Orzekł też o zwrocie wpisu od skargi.

W uzasadnieniu postanawiania Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Sędziego Przewodniczącego Wydziału I skarżący został pisemnie wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez podanie numeru PESEL w terminie 7 dni z pouczeniem, że niewykonanie wezwania sądowego spowoduje odrzucenie skargi.

Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi 3 lipca 2024 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, bowiem wymieniony brak formalny skargi nie został uzupełniony.

W konsekwencji WSA na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zarzucił naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że skarżący został prawidłowo wezwany do podania numeru PESEL, którego to braku nie uzupełnił w sytuacji, gdy:

1. w piśmie z dnia 14 czerwca 2024 roku skarżący otrzymał jedynie doręczenie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, który to wpis uiścił w wyznaczonym terminie;
2. skarżący nie otrzymał wezwania do uzupełnienia numeru PESEL.

Niezależnie od powyższego, z daleko idącej ostrożności procesowej, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wskazania numeru PESEL, z uwagi na fakt braku doręczenia wezwania dotyczącego numeru PESEL.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga strony powinna zawierać numer PESEL osoby wnoszącej skargę, będącej osobą fizyczną. Niepodanie przez stronę tej informacji stanowi brak formalny pisma (skargi) podlegający uzupełnieniu na wezwanie sądu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a.

W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2023 r., sygn. II GPS 3/22, stwierdzono, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.

Z akt sprawy wynika, że w związku z wniesieniem przez skarżącego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 13 czerwca 2024 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 i 15 akt sądowych). Kolejnym zarządzeniem z tego dnia Przewodniczący Wydziału wezwał stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (k. 11 i 12 akt sądowych). Powyższe dwa wezwania, a także odpowiedź na skargę – jak wynika z treści zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki sądowej – zostały doręczone skarżącemu w dniu 3 lipca 2024 r. (k. 25 akt sądowych).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie ulega wątpliwości, że strona uzupełniła brak fiskalny skargi, natomiast nie podała numeru PESEL. Wobec tego należało stwierdzić, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Tym samym brak jest podstaw do uznania zażalenia za oparte na uzasadnionych zarzutach. Skarżący, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, nie może skutecznie powoływać się, że w nadesłanej z Sądu przesyłce poleconej brak było wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie jej odpisu. Z treści ZPO, znajdującego się w aktach sprawy (k.

25. jednoznacznie wynika, że zawiera ona dwa wezwania i odpowiedź na skargę. Co istotne, odbierający przesyłkę złożył podpis pod informacją o zawartości przesyłki oraz pod oświadczeniem: "Potwierdzam własnoręcznym podpisem, że w dniu dzisiejszym wyżej wymienioną przesyłkę otrzymałem".

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłek, wypełnione przez pracowników poczty, korzysta z domniemania prawdziwości, jako dokument urzędowy (por. postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 477/13, publ. CBOSA pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Domniemanie prawdziwości danych zawartych na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalił jednak skutecznie tego domniemania, nie przedstawił bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia wezwania. Niewystarczające jest zaś samo twierdzenie strony w tym zakresie (por. postanowienie NSA z dnia 24 lipca 2018 r., sygn. akt I GZ 216/18).

Należy podkreślić, że to w interesie odbierającego przesyłkę było sprawdzenie jej zawartości w chwili odbioru oraz zgłoszenie ewentualnych zastrzeżeń doręczycielowi. Natomiast w sytuacji, kiedy tego nie uczynił, nie ma uzasadnionych podstaw, aby kwestionować prawidłowość doręczenia przesyłki. Osoba odbierająca przesyłkę w momencie odbioru, nie stwierdziła, by nie zawierała ona któregoś z dokumentów wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Natomiast zwrotne potwierdzenie odbioru niewątpliwie wskazywało, że przesyłka zawierała zarówno dwa wezwania, jak i odpis odpowiedzi na skargę (por: postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II GZ 207/18).

W tak przedstawionym stanie sprawy nie można Sądowi I instancji zarzucić, że dał wiarę wynikającym z akt sprawy okolicznościom co do zawartości spornej przesyłki. Zwrotne potwierdzenie odbioru stanowi dowód tego, co zostało w niej urzędowo stwierdzone. Postępowanie Sądu było zatem uprawnione mimo twierdzeń skarżącego.

W sytuacji jedynie częściowego wykonania wezwania, tj. w istocie jego niewykonania i nieuzupełnienia braku formalnego przez podanie numeru PESEL, NSA stwierdził, że postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi jest zgodne z prawem.

Odnosząc się do wniosku strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, Naczelny Sąd Administracyjny zauważył, że kwestia ta leży poza granicami niniejszego postępowania, dotyczącego kontroli legalności postanowienia o odrzuceniu skargi, a zatem nie może być przedmiotem oceny na tym etapie postępowania przez NSA.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.