Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 maja 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 470/23 odrzucił skargę J. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 15 grudnia 2022 r., w przedmiocie umorzenia należności z tytułu opłaty dodatkowej za postój pojazdu bez wniesienia opłaty parkingowej w strefie płatnego parkowania.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 15 marca 2023 r., wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu od złożonej skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca stosowne wezwanie został uznana za doręczoną w dniu 13 kwietnia 2023 r.
Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wpłaty opłaty od skargi, zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzucając naruszenie przepisów postepowania: art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy w związku z niewłaściwym zastosowaniem przepisów prawa materialnego.
W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazał, że nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu ze względu na zły stan zdrowia w sytuacji, gdzie przebywał u rodziny poza miejscem zamieszkania. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, gdyż w jego ocenie, nie dokonał tego z przyczyn niezależnych od niego – nie przebywał w domu ze względu na zły stan zdrowia.
Postanowieniem z dnia 13 lipca 2023 r., sygn. akt V SA/Wa 470/23 Sąd pierwszej instancji odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od złożonej skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 220 p.p.s.a. uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku określają przepisy p.p.s.a. regulujące podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a.) oraz instytucję prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący nie jest zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, czy to na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czy też na podstawie orzeczenia sądu.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało skarżonemu doręczone w trybie awizo. Na kopercie znajduje się adnotacja o dokonaniu pierwszego awizowania z datą 30 marca 2023 r. Natomiast data drugiego awizowania to 7 kwietnia 2023 r. Słusznie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że termin doręczenia przedmiotowego wezwania przypadał na dzień 13 kwietnia 2023 r., co pozostaje zgodne z dyspozycją art. 73 § 4 p.p.s.a. Zasadnie więc przyjął Sąd pierwszej instancji, że w sytuacji braku uzupełnienia braku formalnego skargi, należało na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucić.
Z przytoczonych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a. oddalił zażalenie.