Uzasadnienie
I
Objętym zażaleniem zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. skarżący W. G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych od wniesionej przez niego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego. Wysokość wpisu ustalono na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193, dalej: rozporządzenie w sprawie wpisów).
II
Skarżący zażaleniem zaskarżył to zarządzenie w całości wnosząc o jego uchylenie.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) do uiszczenia kosztów sądowych zobowiązany jest ten kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. W przypadku wniesienia pisma podlegającego opłacie bez uiszczenia tejże opłaty, przewodniczący zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwie wnoszącego pismo do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Wobec wniesienia przez W. G. skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Kr. bez uiszczenia opłaty od tego pisma skarżący został prawidłowo wezwany, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., do dokonania tej czynności. Również wysokość należnego od skargi wpisu została ustalona w sposób prawidłowy. Przedmiotem skargi jest, bowiem postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na postanowienie w sprawie podatku akcyzowego, a więc postanowienie, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia w sprawie wpisów, która to skarga podlega wpisowi w kwocie 100 złotych.
W dacie wydania zaskarżonego zarządzenia skarżącemu nie udzielono prawa pomocy na podstawie, którego zwolniony zostałby z obowiązku uiszczania kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.