Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 3352/10, wezwał V. H. P. S.A. w W. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100.000 zł, od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia 29 października 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku akcyzowego za styczeń 2006 r. Wpis został ustalony na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej jako: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.), przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia (10.340.760 zł), tj. kwocie należności pieniężnej objętej zaskarżoną decyzją.
V. H. P. S.A. wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie, domagając się jego uchylenia w całości i zarzucając mu naruszenie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w związku z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.). W uzasadnieniu zażalenia Spółka wskazała, że sprawa dotyczy zasadności uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu produkcji energii elektrycznej za określony miesiąc. W ramach tej sprawy Spółka złożyła dwie skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej w W., odpowiednio: określającą zobowiązanie podatkowe oraz odmawiającą stwierdzenia nadpłaty za wskazany okres. Od pierwszej ze skarg uiściła już wpis sądowy stosunkowy. Z uwagi na to, że przedmiot obu zaskarżonych decyzji w znaczeniu materialnoprawnym jest tożsamy, zaskarżone zarządzenie obciążyło Spółkę nadmiernymi kosztami sądowymi - kosztami w podwójnej wysokości, co oznacza naruszenie zarzucanych przepisów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Oceniając prawidłowość wezwania Spółki do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi, należy przede wszystkim podnieść, że zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach zaś pobierany jest wpis stały. Użyte w powołanym przepisie określenie "przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" budzi wątpliwości interpretacyjne. Przede wszystkim należy wskazać, że przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. lepiej oddaje istotę pobierania wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W powołanym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (por. M. Niezgódka-Medek [w], B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2009, wyd. III, str. 661).
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem sporu - w pewnym uproszczeniu - jest nadpłata w podatku akcyzowym. Strona twierdzi, że należy jej się zwrot nadpłaconego podatku w kwocie 10.340.760 zł, natomiast organ podatkowy stoi na stanowisku, że podatek został słusznie zapłacony. Istotą sprawy jest zatem stwierdzenie istnienia, bądź nieistnienia należności pieniężnej w określonej wysokości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 stycznia 2007 r., sygn. akt I FZ 644/06). Z tego względu Przewodniczący Wydziału słusznie przyjął, że w niniejszej sprawie należało pobrać od skargi Spółki wpis stosunkowy, a jego wysokość wynika z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów. Zgodnie z powołanym przepisem w przypadku, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi powyżej 100.000 zł, wpis stosunkowy wynosi 1 % od tej wartości, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 10.340.760 zł, a wpis należny od skargi 100.000 zł.
W zażaleniu Spółka zakwestionowała obowiązek uiszczenia wpisu od skargi w sprawie mając na uwadze okoliczność, że w istocie poniosła już koszt prowadzenia sporu uiszczając wpis sądowy od skargi na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe za ten sam miesiąc. Zarzut ten nie jest trafny. Okoliczność, że skarżąca uiściła wpis od skargi na decyzję określającą zobowiązanie podatkowe, nie oznacza, że nie jest zobowiązana do poniesienia kosztów wpisu sądowego od skargi na decyzję odmawiającą stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym. Wymienione sprawy niewątpliwie są ze sobą powiązane, jednak każda nich jest oparta na innej podstawie materialnej, co przesądza o ich odrębności. W znaczeniu materialnoprawnym są to dwie różne sprawy, które zostały rozstrzygnięte dwiema decyzjami. Każda z tych decyzji została zaskarżona odrębną skargą. Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie przed sądem administracyjnym, od którego, stosownie do art. 214 § 1, art. 220 § 1 oraz art. 230 § 1 p.p.s.a., pobiera się wpis, a do jego uiszczenia zobowiązana jest osoba wnosząca pismo. Z tych przyczyn wydanie zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu należało uznać za prawidłowe.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.