Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 maja 2026 r., sygn. akt V SA/Wa 532/26, odrzucił skargę M. B. (dalej zwanej "skarżącą") na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej zwanego "organem") z 2 grudnia 2025 r. w przedmiocie wypłaty drugiej raty pomocy finansowej na operacje typu "Restrukturyzacja małych gospodarstw". Ponadto postanowieniem tym Sąd I instancji zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy od wniesionej skargi.
Uzasadniając zaskarżone orzeczenie WSA w Warszawie wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 10 grudnia 2025 r., a skarga została wniesiona 20 stycznia 2026 r. poprzez nadanie w placówce pocztowej. Tym samym, powołując art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r., poz. 143; dalej jako "p.p.s.a."), Sąd I instancji odrzucił skargę jako wniesioną po upływie 30-dniowego terminu.
Zażalenie na powołane wyżej postanowienie wniosła skarżąca. Orzeczeniu temu zarzuciła wadliwe przedstawienie, a uprzednio ustalenie, daty od której bieg rozpoczął 30-dniowy termin do wniesienia skargi. W ocenie skarżącej za prawidłową datę doręczenia zaskarżonej decyzji należało uznać 22 grudnia 2025 r., kiedy to przesyłka zawierająca tę decyzję została odebrana przez pełnomocnika skarżącej – nie zaś 10 grudnia 2025 r., kiedy decyzja została doręczona bezpośrednio skarżącej. Wobec tak przedstawionego zarzutu, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do merytorycznego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie podlegało uwzględnieniu.
Zgodnie z art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1691; dalej jako "k.p.a.") jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jak słusznie wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 9 września 1993 r., III ARN 45/93, przepis ten nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w Kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu tak samo jak strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem strony i wywołuje te same skutki prawne.
Doręczenie decyzji bezpośrednio stronie, w sytuacji gdy działa za nią w postępowaniu pełnomocnik, nie wywołuje zatem żadnych skutków prawnych (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 16 marca 2022 r., sygn. akt I GSK 1329/21). Takie stanowisko zajął także Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 7 marca 2022 r., sygn. akt I FPS 4/21.
Przenosząc powyższe w realia niniejszej sprawy, należy podkreślić, że nie budzi wątpliwości, iż skarżąca ustanowiła pełnomocnika już na etapie postępowania administracyjnego; dokument pełnomocnictwa znajdował się w aktach administracyjnych postępowania (m. in. na karcie nr 846 akt administracyjnych). Zaskarżona przez pełnomocnika skarżącej decyzja została prawidłowo doręczona przez organ za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 22 grudnia 2025 r., o czym stanowić może wydruk systemowy, nadesłany przez organ przy piśmie z 4 maja 2026 r. (karta nr 35 akt sądowych). Doręczenie decyzji bezpośrednio skarżącej, a więc stronie która miała ustanowionego w postępowaniu pełnomocnika, należy uznać za niewiążące (vide karta nr 33 akt sądowych). Warto jednak podkreślić, że przekazanie wydruków systemowych przez organ, w takiej formie jaka miała miejsce w niniejszej sprawie, bez zawarcia stosownego opisu, może budzić wątpliwości dotyczące możliwości oceny prawidłowości doręczenia decyzji.
Prawidłowa ocena prawna przedmiotowego stanu faktycznego wymaga przyjęcia, że oczywiście uzasadniony jest zarzut podniesiony przez skarżącą w zażaleniu. Uwzględniając termin skutecznego doręczenia zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi skarżącej, uznać należy że skarga została złożona w terminie.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.