Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z 28 czerwca 2018 r., sygn. akt II SO/Go 5/18 rozpoznając wniosek M. T. o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w punkcie pierwszym wyłączył sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: s. WSA Marzenę Kowalewską, s. WSA Katarzynę Grzegorczyk-Meder, s. WSA Marzenę Iwankiewicz, s. WSA Annę Sokołowską, s. WSA Arkadiusza Windaka oraz s. WSA Ewę Wojtysiak, w punkcie drugim oddalił wniosek o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie s. NSA Grzegorza Jankowskiego, s. WSA Renaty Bukowieckiej-Kleczaj, s. WSA Barbary Gebel, s. NSA Stefana Kłosowskiego, s. WSA Marii Mysiak, s. WSA Katarzyny Sokołowskiej, s. NSA Danuty Strzeleckiej-Kuligowskiej, s. WSA Patrycji Joanny Suwaj, s. WSA Alicji Polańskiej, s. WSA Nadziei Karczmarczyk-Gawęckiej, s. WSA Jolanty Kwiecińskiej, s. WSA Kazimierza Maczewskiego, s. WSA Bolesława Stachury, s. WSA Joanny Wojciechowskiej, s. WSA Elżbiety Woźniak oraz referendarzy sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie: starszego referendarza sądowego Bożeny Gonzalez Perea, starszego referendarza sądowego Moniki Bieńkowskiej, starszego referendarza sądowego Iwony Golec, starszego referendarza sądowego Aleksandry Jawoszek.
Sąd odnosząc się do braku wyłączenia sędziów i referendarzy sądowych wskazał, że argumentacja podniesiona we wniosku skarżącej oraz analiza akt sprawy nie wykazały zaistnienia którejkolwiek z podstaw wyłączenia sędziego z mocy prawa wymienionych w art. 18 p.p.s.a., jak również jakiejkolwiek innej okoliczności mogącej stanowić podstawę wyłączenia sędziów wskazanych we wniosku. Sędziowie i referendarze sądowi (wymienieni w pkt 2 postanowienia) złożyli w oparciu o treść art. 22 § 2 p.p.s.a. pisemne oświadczenia, z których wynika, iż nie jest im znana jakakolwiek okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. T. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarża orzeczenie i wnosi o zmianę w zakresie wyłączenia wszystkich pozostałych nie wyłączonych sędziów WSA w Szczecinie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie podlega oddaleniu.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno na wniosek jak i z mocy prawa jest gwarancją procesową mającą zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w składzie, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą wzbudzać wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Poza wypadkami wyłączenia z mocy prawa (art. 18 p.p.s.a.) wyłączenie sędziego następuje także na wniosek, jeżeli zachodzą okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego (art. 19 p.p.s.a.). Na gruncie art. 19 p.p.s.a. podstawą wyłączenia sędziego są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem tj. stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej lub gospodarczej itp. jak i wszelkie inne okoliczności o charakterze obiektywnym dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy.
W niniejszej sprawie żadna z okoliczności stanowiących podstawę wyłączenia sędziego w rozumieniu art. 18 i 19 p.p.s.a. nie została wykazana przez skarżącą. Ze złożonych w trybie art. 22 § 2 p.p.s.a. wyjaśnień sędziów wynika, że nie posiadają oni jakichkolwiek związków ze sprawą lub osobą skarżącego mogących rzutować na ich bezstronność w trakcie orzekania. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie mając uzasadnionych powodów do wyłączenia wymienionych we wniosku skarżącej sędziów oraz referendarzy sądowych WSA w Szczecinie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SO/Go 5/18 zasadnie oddalił wniosek w punkcie drugim zaskarżonego postanowienia.
Sąd I instancji prawidłowo wskazał, że w stosunku do nie wyłączonych sędziów i referendarzy sądowych przywołane w rozpoznawanym wniosku okoliczności nie pozostają w związku z żadną z ustawowych przyczyn wyłączenia wskazanych w treści art. 18 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonano właściwej analizy wniosku z punktu widzenia przesłanek określonych w art. 19 p.p.s.a. Zgodnie z jego treścią przesłanką wyłączenia sędziego mogą być wszelkie obiektywne okoliczności, dające podstawę do podniesienia uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy. Mogą to być zatem wszelkie okoliczności, zarówno wewnętrzne jak i zewnętrzne, które w sytuacji konkretnego sędziego mogą budzić uzasadnione wątpliwości co do wydania orzeczenia na w pełni zobiektywizowanych przesłankach (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2005 r., SK 53/04, OTK-A 2005 nr 11, poz. 134).
Wyłączeniu na podstawie art. 19 p.p.s.a. podlegać może sędzia, który z określonej przyczyny mógłby być zainteresowany wynikiem sprawy lub uprzedzony do strony. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 p.p.s.a., ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (postanowienie NSA z dnia 22 lutego 2008 r., II FZ 60/08, ONSAiWSA 2008 nr 6, poz. 97 z glosą aprobującą A. Gomułowicza, OSP 2008 z. 11, s. 916 i nast.).
Naczelny Sąd Administracyjne wskazuje, iż przytoczona przez skarżącą argumentacja uzasadniająca jej zdaniem wyłączenie objętych wnioskiem sędziów WSA w Szczecinie od rozpoznania sprawy, nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca zarzuciła sędziom stronniczość, błędne działanie, prowadzące do niekorzystnych dla niej rozstrzygnięć. Jednocześnie wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, aby zachodziły jakiekolwiek okoliczności wzbudzające wątpliwości co do bezstronności któregokolwiek z sędziów objętych żądaniem wyłączenia. W szczególności za takie uprawdopodobnienie nie mogą zostać uznane zawarte w uzasadnieniu wniosku twierdzenia na temat sędziów WSA w Szczecinie.
Z wymienionych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako bezzasadne.