Uzasadnienie
Zarządzeniem z 26 lipca 2018 r., Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdański wezwał radcę prawnego R. K. jako pełnomocnika A. R. do uiszczenia wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193; dalej: rozporządzenie).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł pełnomocnik skarżącej. Zarzucił w nim naruszenie:
- - art. 51 w zw. z art. 111 § 1, art. 214 § 1 i 2, art. 219 § 1, art. 230 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, w ten sposób, że Sąd nakazał uiszczenie wpisu od każdej z dwóch skarżących osób w pełnej wysokości, podczas gdy zgodnie z art. 51 p.p.s.a. skarżące mogą występować w sprawie wspólnie, a zgodnie z art. 214 § 2 p.p.s.a. pismo - skarga kasacyjna - wniesiona przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlegają jednej opłacie,
- - art. 220 § 3 p.p.s.a., poprzez brak zastosowania oraz zawarcie przez Sąd w postanowieniu rygoru odrzucenia skargi, gdyż wpis został prawidłowo uiszczony w kwocie 100 zł, ewentualnie sąd mógł wezwać pełnomocnika skarżących o wskazanie, do której ze skarg zaliczyć należało wniesiony wpis i tej skardze nadać właściwy bieg.
W uzasadnieniu zażalenia przedstawiono szczegółowe motywy postawionych zarzutów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Wysokość wpisów oraz szczegółowe zasady ich pobierania unormowano w drodze ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do treści art. 111 § 2 p.p.s.a. sąd może zarządzić połączenie kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia, jeżeli pozostają one ze sobą w związku. Zarządzenie o połączeniu ma charakter wyłącznie techniczny i jest podyktowane ekonomią procesową. Połączenie dotyczy spraw, którym nadano już bieg, a więc tych, w których skargi odpowiadały wymogom formalnym i zostały należycie opłacone. Nie pozbawia to jednak tych spraw odrębnego charakteru i nie pozbawia ich samodzielności. Wyrok powinien zawierać odrębne rozstrzygnięcie co do każdej ze spraw (pogląd ten ugruntowany jest zarówno w piśmiennictwie - por. H. Knysiak - Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz - Warszawa 2006, s. 362, jak i w orzecznictwie - por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 czerwca 2008 r., sygn. akt II FZ 231/08, opubl. w Lex 494336, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 października 2007 r., sygn. akt I GSK 2147/06, opubl. w Lex 394279 i z 12 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1561/04, opubl. w POP z 2006 r., nr 5, poz. 81).
Odpowiednio skarga kasacyjna od wyroku wydanego w sprawach połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia winna uwzględniać odrębność spraw połączonych. Nie tylko więc wskazanie podstaw kasacyjnych winno odnosić się do rozstrzygnięcia każdej z nich, ale też i wpis od skargi kasacyjnej (gdy strona skarży wyrok w całości) należny jest w wysokości odpowiadającej połowie sumy wpisów od skarg pobranych w każdej z połączonych spraw (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II FZ 349/09).
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że po połączeniu spraw do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 6 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 143/18 oddalił skargę E. S. i A. R. na czynność Wójta Gminy Ł. z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia dotacji.
Skarżące natomiast we wniesionej skardze kasacyjnej wskazały, że zaskarżają powyższy wyrok w całości, wpłacając jako wpis sądowy od skargi kasacyjnej kwotę 100 zł. W konsekwencji zasadnie w zaskarżonym zarządzeniu przyjęto, że kwota uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wynosi 50 zł od każdej skarżącej. Prawidłowo też wskazano podstawę prawną, tj. art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia. Od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku rozstrzygającego dwie sprawy (zapoczątkowanych dwoma skargami), powinien zostać pobrany wpis tak, jakby skargę kasacyjną wniesiono w każdej z tych spraw z osobna.
Stosownie do § 3 rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. Zatem w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 143/18 wpis od skargi kasacyjnej obliczony stosowanie do przepisów rozporządzenia wynosi 100 zł, również w sprawie I SA/Gd 144/18 wynosiłby 100 zł (§ 3 rozporządzenia).
W świetle powyższego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 26 lipca 2018 r. o wezwaniu skarżącej E. S. oraz A. R. do uzupełnienia wpisu sądowego uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 50 zł od każdej ze stron było prawidłowe i wskazywało na właściwą podstawę prawną.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. art. 198 i art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.