Uzasadnienie
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucił wniosek R.C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. "R.-P." o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.
Zarządzeniem z dnia 5 lipca 2011 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wezwał R. C. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą F.H.U.P. "R.-P.", zwanego dalej "skarżącym" do uzupełnienia wpisu sądowego od ww. skargi w kwocie 1.505 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o skutkach braku uiszczenia wpisu w terminie, został uznany za doręczony skarżącemu z dniem 2 sierpnia 2011 r., po dwukrotnym awizowaniu – zgodnie z art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.).
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 18 października 2011 r. odrzucił skargę z uwagi na niewykonanie zarządzenia w zakreślonym terminie. Postanowienie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 28 października 2011 r.
Pismem z dnia 13 listopada 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi wyjaśniając, że w okresie od dnia 7 listopada do dnia 13 listopada 2011 r. był chory i przebywał w domu bez możliwości opuszczenia mieszkania. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że o wezwaniu o wpis dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia o odrzuceniu jego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. odrzucając wniosek skarżącego wskazał, że przyczyna uchybienia terminu do uiszczenia wpisu sądowego ustała w dniu, w którym skarżący dowiedział się, iż nie dotrzymał wyznaczonego terminu, tj. w dniu 28 października 2011 r., kiedy nastąpiło doręczenie mu postanowienia o odrzuceniu skargi. Zatem bieg siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu rozpoczął się dnia 29 października 2011 r. i zakończył swój bieg w dniu 4 listopada 2011 r. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu został złożony przez skarżącego w dniu 14 listopada 2011 r., a więc po upływie siedmiodniowego terminu liczonego od dnia powzięcia wiadomości o jego uchybieniu, co należało traktować jako datę ustania przyczyny uchybienia.
Jak podkreślił Sąd pierwszej instancji skarżący powoływał się na okres choroby w dniach od 7 do 13 listopada 2011 r. (uprawdopodabniając go stosownym zaświadczeniem), ale okres ten przypadł już po upływie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu tj. po dniu 4 listopada 2011 r. Sąd uznał więc wniosek ten za spóźniony w rozumieniu art. 88 w zw. z art. 87 §1 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył R. C. zaskarżając to orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. polegające na odmowie przywrócenia terminu w sytuacji, gdy skarżący dopełnił wymogów o których mowa w art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a., a w szczególności złożył wniosek o przywrócenie terminu, uprawdopodobnił okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu, a nadto dokonał czynności która nie została dokonana w terminie.
Jak podnosi skarżący w dniach od 7 do 13 listopada 2011 r. był poważnie chory. Jednakże dolegliwości związane ze stanem chorobowym skarżącego pojawiły się znacznie wcześniej, uniemożliwiając mu powzięcie jakichkolwiek czynności, jeszcze w czasie biegu siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Zatem stan zdrowia skarżącego spowodował, że nie był on w stanie w sposób należyty dokonać czynności koniecznych do złożenia wniosku bezpośrednio po 28 października 2011 r., tj. po otrzymaniu postanowienia z dnia 18 października 2011 r. o odrzuceniu skargi i zastosować się do terminu przewidzianego w przepisach obowiązującego prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest uzasadnione i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Z powyższych przepisów należy wywieźć, że zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., jest jednym z warunków formalnych o charakterze bezwzględnym, jakie powinien spełnić zainteresowany podmiot składający tego rodzaju pismo. W przypadku jego uchybienia, sąd odrzuca taki wniosek. Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania określonej czynności procesowej biegnie od momentu ustania przyczyny tego uchybienia.
W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 5 lipca 2011 r. skarżący został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2011 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Zarządzenie to zostało uznane za doręczone skarżącemu z dniem 2 sierpnia 2011 r. - zgodnie z art. 73 p.p.s.a. Postanowieniem z dnia 18 października 2011 r., doręczonym skarżącemu w dniu 28 października 2011 r., WSA odrzucił skargę z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie. Skarżący natomiast dopiero pismem z dnia 13 listopada 2011 r. złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Wobec tak ukształtowanego stanu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. prawidłowo ustalił zatem datę ustania przyczyny uchybienia terminu, tj. dzień doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, i od dnia następnego liczył termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Należy podkreślić, że podstawą wydania zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego było ustalenie, że wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony. Tego ustalenia skarżący w zażaleniu nie kwestionuje, wskazując, iż owe spóźnienie wynikało ze złego stanu zdrowia skarżącego. Zatem Sąd pierwszej instancji trafnie, w oparciu o art. 88 p.p.s.a., wniosek ten odrzucił.
Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest terminem ustawowym i nie podlega wydłużeniu. Termin ten może zostać jednak przywrócony na zasadach ogólnych wynikających z art. 87 p.p.s.a. Skarżący tego rodzaju wniosku nie złożył, a okoliczności podnoszone w zażaleniu dotyczące złego stanu zdrowia, mogą co najwyżej odnosić się do tego rodzaju wniosku. Natomiast przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie kwestia zgodności z prawem postanowienia Sądu pierwszej instancji w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego.
Ponadto w piśmie z dnia 13 listopada 2011 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie podnosił okoliczności, że dolegliwości związane ze stanem chorobowym skarżącego pojawiły się znacznie wcześniej tj. przed dniem 7 listopada 2011 r., uniemożliwiając mu powzięcie jakichkolwiek czynności, jeszcze w czasie biegu siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Tą okoliczność skarżący podniósł dopiero w zażaleniu na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wobec tego nie można czynić Sądowi pierwszej instancji zarzutu, że odrzucając wniosek skarżącego nie wziął powyższych okoliczności pod uwagę.
W związku z tym, że w niniejszym postępowaniu wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., konieczne było jego odrzucenie na podstawie art. 88 p.p.s.a. Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny uznał orzeczenie Sądu pierwszej instancji za prawidłowe i w oparciu o art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.