Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Gl 947/16 Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarządził przymusowe ściągnięcie od M. G. (dalej: skarżący) na rzecz Skarbu Państwa nieziszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis uzasadnienia wyroku z dnia 20 czerwca 2017 r. tut. Sądu w kwocie 100 zł stosownie do art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2191).
Skarżący wniósł zażalenie od powyższego zarządzenia, zaskarżając je w całości, podnosząc, że składając wniosek był przekonanym że warunkuje on ewentualne przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej do NSA, równocześnie wniósł o zwolnienie z opłaty sądowej, albowiem nie był w stanie i w dalszym ciągu nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych. Oświadczył, iż nie miał świadomości, iż sporządzenie uzasadnienia wyroku będzie wiązało się z jakimikolwiek kosztami.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W opinii NSA w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały żadne okoliczności, które pozwoliłyby na uwzględnienie zażalenia. Przede wszystkim nie zakwestionowano w żaden sposób prawidłowości zarządzenia o przymusowym ściągnięciu od skarżącego nieziszczonej opłaty kancelaryjnej, natomiast argumenty dotyczące sytuacji finansowej skarżącego nie mogą odnieść skutku w postaci uchylenia zarządzenia.
Podkreślić należy, że postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt
IV SA/Gl 947/16 Sąd I instancji zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w zakresie obejmującym część każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 100 zł, w pozostałej części wniosek oddalono.
Skarżący uiścił następnie stosowanie do przyznanego prawa pomocy wpis od skargi w wysokości 100 zł, a także złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, po rozpoznaniu którego WSA postanowieniem z dnia 28 września 2017 r. utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 17 sierpnia 2017 r. w przedmiocie oddalenia wniosku o zmianę postanowienia z dnia 12 stycznia 2017 r.
Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.