Uzasadnienie
Zarządzeniem z 4 listopada 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania pismo K. W. (dalej: skarżąca) z [...] lipca 2020 r. w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie uchylenia decyzji w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 2 września 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego pisma z 24 lipca 2020 r. – w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia ww. pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.), poprzez sporządzenie go w sposób czytelny lub pismem maszynowym. Odpis zarządzenia doręczono skarżącej 24 września 2020 r.
W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nadesłała pismo datowane 1 października 2020 r. zatytułowane uzupełnienie z 24 lipca 2020 r. – Pismo Procesowe. Sąd wskazał, że powyższe oznacza, że strona nie wykonała wezwania Sądu zatem pismo strony należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 49 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący lub wyznaczony sędzia zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania. Na zarządzenie przysługuje zażalenie (art. 49 § 2 p.p.s.a.).
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca w terminie zakreślonym przez wezwanie Sądu, nie uzupełniła braku formalnego pisma z 24 lipca 2020 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd I instancji był zobowiązany do pozostawienia pisma skarżącej bez rozpoznania.
Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.