Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 lipca 202424 r., V SA/Wa 1114/24 w pkt 1. odrzucił skargę F. Sp. z o.o. w Z. W. (dalej "Skarżący", "Strona") na decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z [...] marca 2024 r. w przedmiocie odmowy wypłaty dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. W pkt 2 zwrócił skarżącej kwotę 200 złotych (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
WSA w Warszawie wezwał pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi i potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii.
Korespondencja sądowa została doręczona pełnomocnikowi skarżącej 25 kwietnia 2024 r. (k. akt sądowych 28). Termin do wykonania ww. wezwania upłynął bezskutecznie 2 maja 2024 r.
Pełnomocnik skarżącej pismem z 9 maja 2024 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej.
WSA w Warszawie uzasadniając zaskarżone postanowienie podniósł, że Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 dalej: "p.p.s.a.").
Sąd I instancji zaznaczył również, że skargę w imieniu skarżącej podpisała aplikantka radcowska, dla której nie nadesłano pełnomocnictwa do reprezentowania strony.
W zażaleniu skarżący zaskarżył powyższe postanowienie w całości wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie sprawy na nowo poprzez wezwanie jego do podpisania skargi. Ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. - poprzez odrzucenie skargi z powodu jej braków formalnych, pomimo wadliwego wezwania do jej uzupełnienia poprzez brak wezwania skarżącej do samodzielnego podpisania skargi, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż skutkowało przedwczesnym odrzuceniem skargi przez Sąd I instancji.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący przedstawił w uzasadnieniu zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niezłożenie pełnomocnictwa stanowi brak formalny. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd wzywa stronę do usunięcia tego braku formalnego, który ma charakter istotny, uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu. W przypadku jego nieusunięcia w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Wskazać należy, że problem skutków dla mocodawcy z powodu czynności dokonywanych przez wadliwie ustanowionego pełnomocnika był już przez sądy administracyjne rozstrzygany. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 12 grudnia 2005 r., sygn. akt I GSK 2703/05 wskazał, że podpisanie skargi przez osobę, która nie może być pełnomocnikiem, jest brakiem formalnym, który może podlegać usunięciu przez wezwanie strony do podpisania skargi na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.
W tej sprawie pełnomocnik strony składając skargę do Sądu I instancji nie dołączył do niej właściwego umocowania do działania w imieniu skarżącej, a na wezwanie WSA do uzupełnienia braków formalnych skargi zareagował z opóźnieniem. Nadto skarga została podpisana przez aplikantkę radcowską, dla której nie dołączono upoważnienia do zastępowania radcy prawnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uznanie, że braki formalne skargi nie zostały uzupełnione przez pełnomocnika strony zobowiązywało Sąd I instancji do bezpośredniego skierowania do strony wezwania do uzupełnienia braków skargi poprzez jej podpisanie. Wobec niedokonania przez Sąd I instancji tej czynności, zaskarżone orzeczenie należy uznać za przedwczesne.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.