Uzasadnienie
Postanowieniem z 18 lipca 2017 r., sygn. akt III SA/Po 316/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 49 § 1, art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę M. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – Oddział w Ostrowie Wielkopolskim z dnia [...] marca 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.
W uzasadnieniu postanowienia WSA stwierdził, że M. B., zastępowany przez zawodowego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję opisaną w rubrum. Zaskarżoną decyzją została utrzymana w mocy decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w Ostrowie Wielkopolskim z [...] września 2017 r. o odmowie umorzenia należności z tytułu składek.
Zarządzeniem z 29 maja 2018 r. Przewodniczący III Wydziału wezwał pełnomocnika do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie opłaconego pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego podpisu do działania w imieniu strony skarżącej, przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 16). Odpis zarządzenia został doręczony adw. Agnieszce Schneider w dniu 18 czerwca 2018 r. (k. 17), zatem siedmiodniowy termin upływał z dniem 25 czerwca 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny mając powyższe na uwadze skargę odrzucił.
Zażalenie na ww. postanowienie WSA złożył pełnomocnik M. B. zaskarżając je w całości zarzucił rażące naruszenie przepisów o postępowaniu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest niezasadne.
Z uwagi na treść art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę strony, bowiem w zakreślonym terminie nie uzupełniła ona braków formalnych skargi. Brak wykonania wezwania Sądu musiał zatem skutkować niedopuszczalnością skargi na podstawie w/w przepisu.
Dodatkowo wyjaśnić należy, że w aktach sprawy nie ma dowodu, że skarżący usunął braki formalne skargi o które został wezwany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, również w zażaleniu takich okoliczności nie podnosi, poza sformułowaniem, że Sąd I instancji dopuścił się rażącego naruszenia przepisów o postępowaniu.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia