Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 22 marca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 stycznia 2005 r. sygn. akt III SA/Wr 565/04 w sprawie ze skargi C. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we Wrocławiu z dnia 8 lipca 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego oraz określenia długu celnego
postanawia:
- - zażalenie oddalić -
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji pozostawił wniosek Czesława Gęsiora o zwolnienie od wpisu sądowego bez rozpoznania.
Sąd przyjął, że podstawą powyższego rozstrzygnięcia jest brak złożenia wniosku na urzędowym formularzu.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył C. G.. Domagał się jego uchylenia. Podał, że nie został przez Sąd I instancji właściwie pouczony. Posiadane informacje prasowe były na tyle wiarygodne, że był przekonany co do braku podstaw żądania opłaty sądowej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie jest bezzasadne.
Podstawowy problem w sprawie na obecnym etapie postępowania sprowadza się do oceny zaistniałej podstawy pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
Trafnie Sąd I instancji przyjął, że skoro sprawa nie podlegała ustawowemu zwolnieniu, należało wezwać stronę o wpis. Żalący w odpowiedzi na wpis, złożył wniosek o zwolnienie od tego wpisu. Powołany przez Sąd przepis art. 252 § 2 w związku z 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) uzależnił rozpoznanie wniosku od złożenia jego na urzędowym formularzu. Brak złożenia takiego wniosku pozostawia się bez rozpoznania.
Skarżący nie przeczy, że wniosku na urzędowym formularzu nie złożył. Oznacza to, że rozstrzygnięcie Sądu I instancji jest prawidłowe. Ocenie zatem podlega jedynie – czy żalący został o takim wniosku prawidłowo pouczony. Z akt sprawy wynika, że tak. Zarządzeniem Sądu z dnia 20 października 2004 r. (k.
51) żalący otrzymał pismo, z którego wynikało, że formularz został przesłany także z pouczeniem o konsekwencjach w przypadku braku złożenia formularza. Nie można zatem przyjąć, że żalący nie został pouczony o skutkach braku złożenia, a jednocześnie o braku podstaw do żądania opłaty sądowej.
Żalący w piśmie z dnia 26 października 2004 r., stanowiącym polemikę na zarządzenie Sądu z dnia 20 października 2004 r., wyraźnie podał, że formularza nie złoży, a złożony wniosek o zwolnienie uznał za zgodny z prawem. Zarzut zatem o braku pouczenia Sądu nie znajduje potwierdzenia. Powoływanie się na informacje prasowe nie może być skuteczne, w sytuacji gdy Sąd wezwał żalącego o usunięcie braków zgodnie z art. 49 w związku z art. 6 omawianej ustawy.
Z powyższych względów, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, dlatego na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 193, 197 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi złożone zażalenie podlegało oddaleniu.