Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt I GZ 385/18 oddalił zażalenie [...]na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 289/15 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi [...] na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w K. z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że pismo skarżącego z dnia 26 marca 2018 r., mimo zatytułowania go przez stronę jako "sprzeciw" należało potraktować jako zażalenie. Co istotne Sąd I instancji tak pismo skarżącego potraktował – zarządzeniem z 9 kwietnia 2018 r. (k. 274 akt sądowych). WSA wezwał jednocześnie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez zawarcie wniosku o zmianę lub uchylenie postanowienia i zwięzłe uzasadnienie zażalenia oraz nadesłanie jego odpisu. Skarżący w odpowiedzi na ww. zarządzenie wskazał, że jego pismo należy potraktować jako sprzeciw (k. 282 akt sądowych). Uszło jednak uwadze WSA, że skarżący w dalszej części swej odpowiedzi na wezwanie Sądu wskazał, że wnosi jednocześnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd I instancji mimo kategorycznego stwierdzenia skarżącego, że wywiedziony przez niego środek odwoławczy stanowił sprzeciw winien traktować go jako zażalenie. Powyższe z tego względu, że skarga w sprawie w została wniesiona w dniu 11 lutego 2015 r. Tym samym do sprzeciwu zastosowanie ma przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.), w brzmieniu obwiązującym przed dniem 15 sierpnia 2015 r. zgodnie z którym w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym, zaś na wydane postanowienie przysługuje zażalenie.
W związku z powyższym błędna jest sentencja zaskarżonego postanowienia WSA, mocą której odrzucono sprzeciw. Odrzucone winno być zażalenie, albowiem skarżący mimo wezwania nie uzupełnił pozostałych braków formalnych tego środka zaskarżenia o których mowa w zarządzeniu Sądu I instancji z 9 kwietnia 2018 r.
W piśmie z dnia 21 grudnia 2018 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o uzupełnienie postanowienia podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z kolei art. 166 p.p.s.a. stanowi, że do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przepisy te znajdują się wprawdzie w Dziale III ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zatytułowanym "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym", jednakże znajdują one zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z uwagi na treść art. 193 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.
Omawiane uregulowanie – w sytuacji, gdy wniosek o uzupełnienie dotyczy postanowienia NSA oddalającego zażalenie – oznacza, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o uzupełnienie tegoż postanowienia, jeżeli sąd (NSA) nie orzekł o całości zażalenia albo nie zamieścił w tym postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Instytucja uzupełnienia orzeczenia służy zatem temu, aby w szczególnej sytuacji pominięcia przez sąd jakiejś kwestii, która winna być przedmiotem zapadłego rozstrzygnięcia, wydane orzeczenie uczynić kompletnym.
W rozpoznawanej sprawie nie zaistniały przesłanki do uzupełnienia postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2018 r. Sąd ten, orzekając o oddaleniu zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 lipca 2018 r. sygn. akt I SA/Gl 289/15, w pełnym zakresie rozstrzygnął rozpoznawaną sprawę wpadkową.
Należy też stwierdzić, iż uzasadnieniu wniosku o uzupełnienie nie przedstawiono żadnej argumentacji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 i art. 157 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oddalił wniosek o uzupełnienie postanowienia.