Uzasadnienie
I
Postanowieniem objętym zażaleniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucił zażalenie M. M. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 9 września 2011 r.
Sąd I instancji podał, że postanowieniem z 9 września 2011 r. WSA w S. uchylił postanowienie tegoż sądu z dnia 12 sierpnia 2011 r. i przyznał M. M. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 14 września 2011 r.
W dniu 3 stycznia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 9 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. odrzucając to zażalenie wskazał, że zostało ono wniesione po terminie, który w niniejszej sprawie upływał 21 września 2011 r.
II
M. M. zaskarżając postanowienie domagał się "merytorycznego rozpatrzenia sprawy."
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Natomiast zażalenie wniesione po terminie wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.).
Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż w niniejszej sprawie za bezsporny należy uznać fakt, iż zażalenie na postanowienie z dnia 9 września 2011 r. zostało przez M. M. złożone z uchybieniem siedmiodniowego terminu. Tę okoliczność prawidłowo ustalił Wojewódzki Sąd Administracyjny a skarżący w uzasadnieniu zażalenia temu nie zaprzeczył.
W uzasadnieniu zażalenia na postanowienie Sądu I instancji z dnia 3 lutego 2012 r. M. M. wskazał, że "opóźnienie jeżeli było wynikało z tego, że zażalenie miała napisać pomoc prawna, ale jak wiadomo odmówiła." Ponadto przedstawił szeroką argumentację dotyczącą postępowania podatkowego toczącego się przed Dyrektorem Izby Celnej w S.. Okoliczności przytoczone przez skarżącego nie podważają jednak prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji. Podkreślić bowiem należy, że w rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny nie ma możliwości oceny faktów, które mogłyby ewentualnie uzasadniać przywrócenie terminu, bada jedynie zgodność z prawem postanowienia Sądu I instancji w przedmiocie odrzucenia zażalenia.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji miał podstawy, by postanowieniem z dnia 3 lutego 2012 r. odrzucić zażalenie skarżącego, ponieważ bezspornie zostało ono wniesione z uchybieniem ustawowego terminu.
W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.