Uzasadnienie
Postanowieniem z 28 lipca 2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 238/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. Sp. z o.o. w B. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z 19 stycznia 2022 r., w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania ONW.
W uzasadnieniu postanowienia WSA wskazał, że Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Ponieważ skarżąca w wyznaczonym terminie nie uiściła wpisu, WSA orzekł o odrzuceniu skargi.
W zażaleniu na postanowienie WSA w Warszawie skarżąca zarzuciła temu orzeczeniu naruszenie konstytucyjnego prawa do sądu, zasad dobrej legislacji oraz naruszenie karty praw podstawowych Unii Europejskiej art. 47-50. Wskazała, że Sąd dopuścił się się naruszenia fundamentalnych praw, w tym prawa do Sądu, zapisanych w Konstytucji i Karcie Praw Podstawowych UE. W szczególności art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, w szczególności do zapisu motywu 3 tegoż przepisu, który ma charakter obligatoryjny.
Zdaniem skarżącej prawo do sądu nie może być iluzoryczne, podmioty nie mogące ponosić kosztów opłat sądowych ze względu na brak środków na ich poniesienie - zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu krajowego nie mogą być narażane na skutki niezasadnego stosowania w stosunku do nich rozszerzonej wykładni norm prawnych, które w swej istocie powinny zapewniać im prawo do sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis.
Natomiast realizację wskazanego w zażaleniu przepisu zdania trzeciego art. 47 Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, zgodnie z którym "pomoc prawna jest udzielana osobom, które nie posiadają wystarczających środków, w zakresie w jakim jest ona konieczna dla zapewnienia skutecznego dostępu do wymiaru sprawiedliwości", zapewniają w ramach procedury sądowoadministracyjnej przepisy regulujące przyznawanie prawa pomocy (art. 239 § 1 pkt 4 oraz art. 243-262 p.p.s.a.).
Skarżąca pismem z 11 kwietnia 2022 r. wniosła o zwolnienie od wpisu sądowego. Wobec niewykonania wezwania Sądu do wypełnienia formularza, na którym wnosi się o przyznanie prawa pomocy i który przesłano skarżącej, zarządzeniem referendarza sądowego 11 maja 2022 r., sygn. akt VIII SPP/Wa 83/22, pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Odpis zarządzenia wraz z pouczeniem o przysługującym od niego sprzeciwie doręczono skarżącej 18 maja 2022 r.
WSA w Warszawie prawidłowo stwierdził, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącej 24 czerwca r. Zatem termin do dokonania tej czynności upływał z dniem 1 lipca 2022 r. W konsekwencji - wobec nieuiszczenia wpisu od skargi w zakreślonym terminie - WSA zasadnie odrzucił skargę.
Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu zażalenia.