Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 25 października 2019 r., sygn. akt I SAB/Kr 25/18, po rozpoznaniu wniosku sędziego tego sądu J. o wyłączenie go od rozpoznania skargi Z. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. w sprawie wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, odmówił wyłączenia sędziego.
Z. wniósł zażalenie na to postanowienie.
W związku z powyższym Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarządzeniem z dnia 12 listopada 2019 r. wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
Skarżący wniósł zażalenie na to zarządzenie. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, ponieważ jego zdaniem Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wniósł także o zmianę postanowienia odmawiającego mu przyznania prawa pomocy.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż Sąd prawidłowo ustalił wysokość wpisu, wskazując właściwą podstawę prawną.
Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie.
Natomiast zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych - 100 zł.
Przedmiotem wniesionego przez skarżącego zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie odmawiające wyłączenia sędziego od rozpoznania wniesionej przez Z. skargi. Jest to więc postanowienie mieszczące się w dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 7 cytowanego rozporządzenia. W związku z tym uznać należy, że Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie prawidłowo zastosował przepis § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, wzywając skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia w kwocie 100 zł., a tym samym zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na marginesie wskazać należy, że argumentacja zażalenia zmierzająca do zakwestionowania prawidłowości wydanego w sprawie zarządzenia przez Przewodniczącego Wydziału, a odnosząca się do odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, nie może stanowić uzasadnienia dla podważenia zasadności zaskarżonego zarządzenia. Przypomnienia bowiem wymaga, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2019 r., po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od postanowienia Starszego Referendarza Sądowego odmawiającego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych, utrzymał to postanowienie w mocy. Oznacza to, że postanowienie tego Sądu z dnia 16 stycznia 2019 r. ostatecznie, w toku instancji, przesądziło o możliwości ponoszenia przez skarżącego kosztów postępowania.
W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a.