Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt III SPP/Lu 80/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: Sąd I instancji) umorzył postępowanie zażaleniowe w sprawie ze skargi G. H. (dalej: skarżący) na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce z dnia 26 lipca 2023 r., nr 9003-2023-000809 w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowienie o odrzuceniu skargi stało się prawomocne, zatem prowadzenie postępowania w przedmiocie zażalenia skarżącego z dnia 7 września 2024 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy jest zbędne.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o przywrócenie terminu i odrzucenie postanowienia z dnia 2 października 2024 r. gdyż jest ono ciągiem błędów logicznych i faktycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, odnosząc się do argumentacji skarżącego w zażaleniu, że na tym etapie rozpoznawane jest jedynie zażalenie na postanowienie Sądu I instancji w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zażalenia na odmowę przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny nie odnosi się merytorycznie do oceny prawidłowości postępowania Sądu I instancji w zakresie innych postanowień. Dodatkowo wskazać należy, że każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, ustalone jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to winno być jednak wykonywane zgodnie z celem, na który zostało przyznane.
W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi, nie może zasługiwać na ochronę (zob. postanowienia NSA: z 16 października 2016 r., sygn. I OSK 1992/14; z 18 marca 2014 r., sygn. I OZ 175/14; z 5 listopada 2015 r., sygn. I OZ 1382/15; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Stosownie do art. 195 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.), jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Na postanowienie przysługuje zażalenie.
W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka bezprzedmiotowości postępowania. Prawomocne odrzucenie skargi oznacza, że przestała istnieć sprawa sądowoadministracyjna, w ramach której strona skarżyła decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Elizówce.
Postanowieniem z 19 czerwca 2024 r., sygn. akt III SA/Lu 565/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę strony stwierdzając, że nie uzupełniła braku fiskalnego skargi w terminie. Od postanowienia o odrzuceniu skargi nie został wniesiony środek zaskarżenia w ustawowym terminie. Tym samym zamknięta została możliwość merytorycznego rozpoznania skargi.
W myśl art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Ponieważ orzeczenie odrzucające skargę skarżącego uprawomocniło się dnia 17 lipca 2024 r., oznacza to, że po tej dacie bezprzedmiotowe stały się wszelkie związane z tym postępowaniem postępowania wpadkowe - w tym postępowanie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy.
Prawidłowo zatem Sąd I instancji, postanowieniem zaskarżonym na obecnym etapie postępowania, odrzucił zażalenie skarżącego z uwagi na jego niedopuszczalność.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.