Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 grudnia 2009 r. o sygn. akt III SA/Kr 1213/09 Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wezwał G.-A. G. R., A. D. Spółkę Jawną w S. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 1500 zł od skargi tej spółki na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] października 2009 r., nr [...]. W podstawie prawnej zarządzenia wskazano § 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.; powoływanego dalej jako: rozporządzenie o wysokości wpisu).
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła G.-A. G. R., A. D. Spółka Jawna, domagając się jego uchylenia lub zmiany. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła niewłaściwe zastosowanie art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 3 rozporządzenia o wysokości wpisu.
Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r. o sygn. akt I GZ 38/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone zarządzenie. W uzasadnieniu sąd kasacyjny stwierdził, że w sprawach skarg na decyzje organu odwoławczego uchylające decyzję organu I instancji i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia, należy uiścić wpis stały, którego wysokość określa § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia o wysokości wpisu. Zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł. Decyzja kasacyjna nie nakłada bowiem na skarżącego obowiązku zapłacenia jakichkolwiek należności pieniężnych, w związku z czym nie pobiera się wpisu stosunkowego. NSA nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącej, że w niniejszej sprawie wpisem należnym jest wpis stały w wysokości 200 zł, wynikający z zastosowania § 2 ust. 5 rozporządzenia o wysokości wpisu. Przepis ten odnosi się bowiem tylko do spraw, w których skarga dotyczy postanowień lub decyzji wydanych w trybach nadzwyczajnych, bez względu na przedmiot sprawy.
W rozpoznawanej sprawie tok postępowania należał natomiast do zwykłego trybu, uruchomionego wskutek złożenia przez stronę odwołania od decyzji organu I instancji w przedmiocie zobowiązań podatkowych. NSA stwierdził, że Przewodniczący Wydziału, wzywając stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej uchylającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia, powinien określić go w kwocie wskazanej w § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia o wysokości wpisu.
Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2010 r. Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. ponownie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie, w kwocie 500 zł. W podstawie prawnej niniejszego zarządzenia wskazano, stosownie do zaleceń Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w postanowieniu o sygn. akt I GZ 38/10, § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia o wysokości wpisu.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w K., przeprowadzonej w dniu 9 grudnia 2010 r., Sąd I instancji postanowił połączyć do wspólnego rozpoznania 10 spraw o sygn. akt od III SA/Kr 1213/09 do III SA/Kr 1222/09, zainicjowanych skargami Spółki G.-A. G. R., A. D. na 10 decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. o nr od [...] do nr [...] i rozstrzygnąć je pod sygnaturą III SA/Kr 1213/09.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. wyrokiem z dnia 26 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Kr 1526/13, oddalił skargi Spółki.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła G.-A. G. R., A. D. Spółka jawna, zaskarżając powyższy wyrok w całości. Jako jeden z załączników skargi kasacyjnej wskazano dowód uiszczenia opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w kwocie 1000 zł (karta akt sądowych nr: 200).
Zarządzeniem z dnia 22 lipca 2014 r. Przewodniczący Wydziału [...] Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 1500 zł. Jako podstawę prawną niniejszego zarządzenia wskazano § 3 rozporządzenia o wysokości wpisu. W zarządzeniu zamieszczono pouczenie o rygorze odrzucenia skargi kasacyjnej w przypadku nieuiszczenia wskazanej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tegoż zarządzenia.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła G.-A. Spółka Jawna w S., zaskarżając je w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Zaskarżonemu zarządzeniu zarzuciła niewłaściwe zastosowanie § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia o wysokości wpisu, w zw. z art. 233 p.p.s.a., polegające na ustaleniu wysokości wpisu od skargi kasacyjnej w oparciu o ten przepis i wezwaniu skarżącej do uiszczenia wpisu, podczas gdy wysokość opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie powinna zostać określona zgodnie z § 2 ust. 5 w zw. z § 3 rozporządzenia o wysokości wpisu oraz w zw. z art. 233 p.p.s.a. W uzasadnieniu zażalenia spółka stwierdziła, iż wyliczenie wysokości wpisu od skargi kasacyjnej w rozpoznawanej sprawie powinno zostać dokonane w oparciu o treść § 2 ust. 5 rozporządzenia o wysokości wpisu w zw. z art. 233 p.p.s.a. W konsekwencji zastosowania wskazanej przez kasatorkę podstawy prawnej do ustalenia wysokości wpisu sądowego od skargi kasacyjnej uiściła ona wpis w wysokości 1000 zł. Strona wnosząca skargę kasacyjną stwierdziła bowiem, że w przypadku skargi na decyzję uchylającą decyzję organu I instancji, zastosowanie znajdzie przepis § 2 ust. 5 rozporządzenia o wysokości wpisu i wpis stały w tej sprawie wynosić będzie po 200 zł od każdej skargi.
W konsekwencji powyższego wysokość wpisu od skargi kasacyjnej wynosić będzie 100 zł w każdej z 10 spraw – połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod jedną sygnaturą, co łącznie daje kwotę 1000 zł.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga kasacyjna. Oznacza to, że w chwili wniesienia pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji - m.in. właśnie skargi kasacyjnej - powstaje obowiązek uiszczenia wpisu sądowego. Strona skarżąca ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej wnoszonej skargi kasacyjnej, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa, zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 – 3 i art. 240 p.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.).
Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. Wprawdzie w takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie przez sąd połączenia kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia na mocy art. 111 § 2 p.p.s.a. – co też zostało dokonane w rozpoznawanej sprawie postanowieniem Sądu I instancji zapadłym na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r., jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach.
Zgodnie ze wskazanym w zaskarżonym zarządzeniu art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, bądź została uiszczona w niepełnej wysokości, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia lub uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Wezwanie takie opatrzone jest rygorem odrzucenia wniesionego środka zaskarżenia, który to rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z uwagi na to, iż rozpoznawana sprawa nie należy do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, wymienionych w treści art. 239 pkt 1 p.p.s.a., a z akt sprawy nie wynika także, by skarżącej spółce zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na stronie ciąży obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, zaś w innych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość wpisów sądowych została określona w wydanym na podstawie art. 233 p.p.s.a. rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym miejscu należy podkreślić, że kwestia wysokości wpisu od skarg wniesionych przed Sąd I instancji w rozpoznawanej sprawie została już prawomocnie rozstrzygnięta postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GZ 38/10. W orzeczeniu tym sąd kasacyjny stwierdził, że podstawę do wyliczenia wysokości wpisu w każdej ze spraw zainicjowanych dziesięcioma skargami spółki powinien stanowić przepis § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia o wysokości wpisu.
W związku z powyższym wysokość wpisów od wszystkich wniesionych skarg została określona na kwotę 5000 zł (10 skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, w których wpis stały wynosi po 500 zł od każdej skargi).
W świetle powyższego, z uwagi na okoliczność, iż na obecnym etapie postępowania należy uiścić wpis od skargi kasacyjnej, jego wysokość ustala się w oparciu o treść § 3 rozporządzenia o wysokości wpisu, który stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł. W sprawie niniejszej połowa wpisu od połączonych skarg wynosi 2500 zł. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie skarżąca kasacyjnie spółka uiściła wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 1000 zł, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż prawidłowe było wezwanie przez Sąd I instancji do uzupełnienia wpisu sądowego od złożonego środka zaskarżenia o kwotę 1500 zł. Przy obliczaniu wysokości wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie należało bowiem mieć na uwadze wcześniejsze ustalenia NSA, poczynione w postanowieniu z dnia 13 kwietnia 2010 r. oraz zarządzenia Sądu I instancji wzywające do uiszczenia wpisu od skargi w prawidłowej wysokości.
Wobec tego, iż wpis sądowy w I instancji został ustalony na kwotę 5000 zł, na etapie postępowania kasacyjnego zasadnym było zatem żądanie od skarżącej spółki uiszczenia wpisu w wysokości połowy wpisu ustalonego i opłaconego w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
Powyższe oznacza, iż zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.