Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. postanowieniem z 23 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 odrzucił skargę L. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Sz. z 9 czerwca 2010 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania
Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 30 listopada 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 625/10 przyznał L. G. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 19 września 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Sz. poinformowała skarżącego o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu - adwokata T. K.. Pełnomocnik skarżącego pismem z 26 listopada 2012 r. wystąpił do Sądu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 23 sierpnia 2011 r. Sąd pierwszej instancji postanowieniem z 30 listopada 2012 r. przyznał adwokatowi T. K. wynagrodzenie w kwocie 180 zł powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług.
Sąd określił wysokość wynagrodzenia na podstawie § 18 ust.1 pkt 2 lit. b w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Na powyższe postanowienie adwokat T. K. wniósł zażalenie, w którym zakwestionował wysokość przyznanego wynagrodzenia. Zdaniem pełnomocnika nakład pracy przy sporządzaniu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej był znaczący i w związku z tym wynagrodzenie powinno w wynieść 2700 zł netto powiększone o podatek VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Zasady ustalania wysokości przysługujących należności oraz tryb ich przyznawania i sposób wypłacania określają odrębne przepisy (art. 205 § 3). Regulacją prawną, do której odsyła ustawodawca w art. 205 § 3 p.p.s.a. w stosunku do adwokatów jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm. dalej: rozporządzenie z dnia 28 września 2002 r.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2lit. b rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnikowi należy się 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat drugiej instancji – 75 % tej stawki, nie mniej niż 120 zł. W rozpoznawanej sprawie skargę wniesiono na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Sz., w którym organ odmówił L. G. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z 21 lutego 2006 r. nr [...] Przedmiotem zaskarżonego postanowienia nie była więc należność pieniężna lecz odmowa realizacji konkretnego uprawnienia procesowego przysługującego skarżącemu w postaci prawa do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji z powodu niespełnienia wymogów formalnych przewidzianych dla tego środka prawnego.
Oznacza to, że w zaskarżonym akcie nie została określona żądna kwota, która mogłaby stanowić wartość przedmiotu zaskarżenia i stanowić podstawę ustalenia wynagrodzenia pełnomocnika w myśl § 18 ust.1 pkt 2 lit. b) w związku z § 18 ust.1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r.. Dlatego za podstawę wyliczenia wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi skarżącego w sprawie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć wartość podaną w § 18 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. - 240 zł. Biorąc pod uwagę okoliczność, że adwokat T. K. został ustawiony pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługiwało mu wynagrodzenie w wysokości 75% wymienionej stawki minimalnej powiększonej o podatek VAT.
Mając na uwadze na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji jest prawidłowe i na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.