Uzasadnienie
Postanowieniem z 30 października 2024 r., sygn. akt III SA/Łd 513/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz skarżącego J. M., kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od zażalenia o odrzuceniu skargi kasacyjnej J.M., sporządzonego przez niego osobiście.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wyrokiem z dnia 7 listopada 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę J.M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sieradzu z 29 maja 2023 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Następnie, postanowieniem z 23 kwietnia 2024 r. odrzucił skargę kasacyjną J.M., porządzoną przez niego osobiście. Zażalenie na to postanowienie sporządził osobiście i złożył J. M., wnosząc wpis od zażalenia w kwocie 100 zł.
Postanowieniem z 23 maja 2024 roku WSA w Łodzi odrzucił ww. zażalenie jako uchybiające wymogowi określonemu w art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W konsekwencji, zaskarżonym obecnie postanowieniem Sąd I instancji, powołując się na przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia, które zostało odrzucone.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, żądając szczegółowych wyjaśnień i uzasadnienia na piśmie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Jak wynika z akt sprawy, skarżący złożył zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi z 23 kwietnia 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Zażalenie to zostało odrzucone postanowieniem z 23 maja 2024 r., ponieważ – wbrew wymogom dla tego pisma procesowego określonym w art. 194 § 4 p.p.s.a. – zostało sporządzone osobiście przez skarżącego, niebędącego adwokatem lub radcą prawnym ani żadną z osób wymienionych w art. 175 § 2-3 p.p.s.a. Postanowienie to nie zostało przez stronę zaskarżone.
Skoro zatem zażalenie skarżącego zostało odrzucone postanowieniem WSA w Łodzi z 23 maja 2024 r., to ziściła się przesłanka, o której mowa w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., obligująca sąd do wydania postanowienia o zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem, zaś żaden z argumentów zażalenia tej oceny nie podważył.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.