Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnegoz 22 października 2014 r., sygn. akt I GZ 453/14

Metryka

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Skład
sędzia NSA Małgorzata Rysz przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K. z dnia 21 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Ke 364/14 w zakresie zawieszenia postępowania
Sprawa
w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego

Sentencja

postanawia:

  1. uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. postanowieniem z dnia 21 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 364/14 na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. sygn. akt I SA/Wr 562/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: 1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 – 15 u.p.a.?

2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?

3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. uznał, że udzielenie odpowiedzi na przytoczone pytania prejudycjalne nie pozostanie bez wpływu na rozstrzygnięcie skargi S.M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania zażaleniowego. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił dokonanie nietrafnej merytorycznej subsumcji art. 125 § 1 p.p.s.a. Organ nie zgodził się z twierdzeniem Sadu, że odpowiedź na pytania postawione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W., będą miały wpływ na wynik sprawy. Pytania te odnoszą się bowiem jedynie do kwestii zestawień oświadczeń, a rozpoznawana sprawa dotyczy nieposiadania prawidłowych oświadczeń i niezgodnego z prawem wykorzystania oleju opałowego.

W odpowiedzi na zażalenie S.M. wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Zapytania prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (sygn. akt I SA/Wr 562/14) skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczyły zgodności art. 89 ust. 14-15 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11, dalej u.p.a.) z zasadą proporcjonalności oraz czy sankcja przewidziana w art. 89 ust. 16 u.p.a. jest zgodna z zasadą proporcjonalności. Przepisy art. 89 ust. 14 i 15 u.p.a. dotyczą wyłącznie kwestii obowiązku sporządzania zestawień przez sprzedawcę wyrobów akcyzowych. Natomiast ust. 16 art. 89 u.p.a. określa sankcję za brak przedstawienia zestawienia o którym mowa w art. 89 ust. 14 i 15 u.p.a.

Tymczasem w zaskarżonej w rozpoznawanej sprawie decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] wskazano, że skarżący – S.M. złożył zestawienie oświadczeń w wymaganym terminie. Organy naliczyły skarżącemu niepreferencyjną stawkę podatku akcyzowego wobec posiadania przez niego nieprawidłowych oświadczeń nabywców oleju opałowego oraz oświadczeń potwierdzających sprzedaż oleju do celów innych niż opałowe. Stawka sankcyjna nie została zatem wymierzona za naruszenie art. 89 ust. 14, 15 i 16 u.p.a.

Wobec powyższego należy uznać, że przyjęcie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., iż wynik niniejszej sprawy będzie zależał od wyniku postępowania przez Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, prowadzonego na skutek pytania zadanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, jest nieprawidłowe.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 w zw. z art. 197 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O kosztach postępowania Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął z uwagi na brak podstaw prawnych do takiego działania, albowiem przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.