Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 30 września 2019 r., sygn. akt I SA/Gl 1110/19 odmówił [...] wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 29 maja 2019 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, że przedmiotem wniosku w sprawie jest postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące zarzutów na to postępowanie. Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym, który nie wprowadza w sytuacji prawnej skarżącej zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie jego wykonania. Wobec tego, że postanowienie z 29 maja 2019 r. nie podlega wykonaniu, nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonalności.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach do ponownego rozpoznania oraz wstrzymanie zaskarżonego postanowienia do czasu rozstrzygnięcia zażalenia.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) poprzez uznanie, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, podczas gdy uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki;
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Okoliczność wniesienia skargi do sądu z uwagi na art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie ww. przepisu sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy, których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie, których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (tak też postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12).
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego akt administracyjny, który będzie podlegał ocenie sądu administracyjnego pod kątem legalności, nie nakłada na stronę powinności określonego zachowania się, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia (tak też postanowienie NSA z 6 czerwca 2019 r. sygn. akt I GZ 169/19). Wobec tego, zaskarżone postanowienie organu nie podlega wykonaniu w trybie egzekucyjnym, a zatem Sąd I instancji prawidłowo nie uwzględnił wniosku skarżącej o wstrzymanie jego wykonalności.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.