Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 991/18 odrzucił skargę E. P. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] czerwca 2018r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżąca uiściła wpis po terminie co jest równoznaczne z nieuiszczeniem wpisu w ogóle i wywołuje takie same skutki procesowe, jak brak wpisu. WSA podniósł, że postanowieniem z dnia 30 maja 2019r. odmówiono skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Z uwagi na brak zaskarżenia ww. postanowienia przez żadną ze stron, postanowienie to stało się prawomocne. Uiszczony nienależnie wpis zwrócono skarżącej w dniu 14 czerwca 2019r.
Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że skarga podlega odrzuceniu zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż postanowienie z dnia 30 maja 2019 r. wydane w niniejszej sprawie nie zostało zaskarżone rzez skarżącą a w konsekwencji uprawomocniło się i zaistniały podstawy prawne do odrzucenia skargi, podczas gdy w/w postanowienie zostało przez skarżącą odebrane w dniu 2 lipca 2019 r. a w dniu 9 lipca 2019 r. zostało za pośrednictwem operatora pocztowego nadane zażalenie co skutkowało niemożnością stwierdzenia prawomocności w/w postanowienia przed jego rozpoznaniem a w konsekwencji niemożnością odrzucenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] czerwca 2018 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] kwietnia 2018 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest niezasadne, gdyż zaskarżone postanowienie mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu.
Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku fakt, że skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu ale uiściła go po terminie. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada czy przesłanki na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt II GZ 207/17, dostępne w bazie orzeczeń sądów administracyjnych).
Nie ulega również wątpliwości, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi. Jak podkreśla się w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, tylko wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu mógłby uchronić skarżącego od skutków związanych z nieuiszczeniem wpisu na wezwanie Sądu (por. postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2018 r., sygn. akt II OZ 840/18).
Odnosząc się zaś do argumentacji skarżącej zawartej w uzasadnieniu zażalenia należy podkreślić, że złożony wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a., jest aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I GZ 155/17). Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz środek odwoławczy od orzeczenia o odrzuceniu pisma procesowego (z powodu uchybienia terminu) wyłączają się wzajemnie. Procedura zmierzająca do przywrócenia terminu, któremu strona uchybiła, może być wdrożona dopiero po stwierdzeniu, że czynność procesowa podjęta przez stronę jest - właśnie na skutek upływu terminu – bezskuteczna (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2017 r., sygn. akt I GZ 163/17).
W zaistniałej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę, której braku strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.