Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji lub WSA) zarządzeniem z 6 września 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1018/23 pozostawił bez rozpoznania wniosek P. K. (dalej: skarżący) o wyłączenie sędziów w sprawie jego skargi na postanowienie Poczty Polskiej S.A. Centrum Obsługi Finansowej w Katowicach z dnia 12 maja 2023 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W uzasadnieniu wskazano, że skarżący mimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku o wyłączenie sędziów tzn. nie wskazał z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga oraz nie podał i nie uprawdopodobnił przyczyn uzasadniających ich wyłączenie.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie WSA, wnosząc o jego zmianę.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.) wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie powinien zatem zawierać: oznaczenie sędziego przez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.
Bez dochowania wskazanych wymogów nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie. Brak tych danych niewątpliwie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, przy czym na zarządzenie przysługuje zażalenie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego nie odpowiadał wskazanym powyżej wymaganiom. Skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska sędziów, których wniosek dotyczył, nie podał również konkretnych i obiektywnych okoliczności wyłączenia w stosunku do konkretnych sędziów, a tym samym okoliczności tych nie uprawdopodobnił. Wobec powyższego zasadnie wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych wniosku przez sprecyzowanie, których sędziów – z imienia i nazwiska – domaga się wyłączenia, a także podanie przyczyn uzasadniających wyłączenia.
Skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił wskazanych w wezwaniu braków formalnych wniosków. W takiej sytuacji Sąd I instancji był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.