Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wr 44/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie 58 § 1 pkt 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Spółki A na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i zwrócił skarżącej spółce 1500 złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.
Sąd wskazał, iż zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 24 stycznia 2018 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi ujawnionych na etapie jej wstępnego badania, przez złożenie: 1) pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi;
2) dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. KRS. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin na jego wykonanie wynoszący 7 dni oraz rygor odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej 2 lutego 2018 r. Pismem z 8 lutego strona przesłała pełnomocnictwo z 3 stycznia 2018 r., nie przedłożyła zaś KRS-u.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosowanie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Sąd wskazał, że pomimo wezwania skarżąca uzupełniła jeden z dwóch braków do uzupełnienia których została wezwana (przedłożyła pełnomocnictwo, lecz nie przedłożyła KRS-u).
Zażalenie na to postanowienie wniosła spółka, podnosząc zarzuty naruszenia:
- 1. art. 49 § 2 i § 3 w zw. z art. 28 § 1 oraz art. 28 p.p.s.a. polegające na uznaniu, że skarga złożona przez pełnomocnika uchybiająca wymogom formalnym pisma składanego do sądu podlega odrzuceniu w sytuacji, kiedy przewodniczący powinien zarządzić pozostawienie pisma bez rozpoznania, a w momencie uzupełnienia braku formalnego pismo powinno wywołać skutki od dnia jego wniesienia.
- 2. art. 31 oraz art. 58 § 1 w zw. z art. 49 § 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia o odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy pismo uchybiające brakom formalnym winno być pozostawione bez rozpoznania a nie odrzucone.
Spółka wniosła o zmianę postanowienia i przyjęcie skargi do rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego od organu a także zwolnienie spółki z ponoszenia kosztów postępowania zażaleniowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.
Zatem Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę wobec nieuzupełnienia jej braku w terminie.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.