Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 9 września 2014 r., po przeprowadzonym dochodzeniu w trybie art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) i ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia na kwotę 56.526.200 złotych, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał pełnomocnika spółki T. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 50.000 złotych. W podstawie prawnej ustalonego wpisu podano § 1 pkt 4 w zw. z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie w sprawie wpisów).
Zażaleniem T. W. S.A. w K. zaskarżyła w całości zarządzenie z dnia 9 maja 2014 r., zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania, art. 220 § 1, art. 218 i art. 215 § 1 w zw. z art. 216 i art. 231 p.p.s.a., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wysokość wpisu sądowego do uiszczenia przez skarżącą jest wyższa niż to wynika z faktycznie kwestionowanej należności pieniężnej przez skarżącą i która to należność zdaniem Przewodniczącego odpowiada pełnej wysokości uiszczonego podatku akcyzowego.
Podnosząc ten zarzut skarżąca wniosła o rozpoznanie niezaskarżalnego w drodze zażalenia zarządzenia wydanego w trybie art. 218 p.p.s.a. w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, którym to Przewodniczący ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w wysokości przekraczającej wartość dochodzonej przez skarżącą należności i na tej podstawie wezwał ją do uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Kluczową kwestią dla oceny prawidłowości zarządzenia o wezwaniu strony do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pod kątem podniesionych w wywiedzionym na nie zażaleniu zarzutów jest kontrola prawidłowości przeprowadzonego przez Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. dochodzenia przeprowadzonego w trybie art. 218 p.p.s.a. zmierzającego do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia warunkującego wysokość należnego w sprawie wpisu od wniesionego przez skarżąca środka odwoławczego.
Zgodnie z treścią art. 215 p.p.s.a. uprawnieniem a zarazem obowiązkiem strony jest podanie w każdym piśmie wszczynającym postępowanie w danej instancji, wartości przedmiotu zaskarżenia, jeśli od wartości zależy wysokość opłaty. Przepis art. 218 p.p.s.a. daje natomiast Przewodniczącemu możliwość sprawdzenia wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia i zarządzenia przeprowadzenia w tym celu dochodzenia. W przedmiotowej sprawie, wobec zmiany wartości przedmiotu zaskarżenia określonej w skardze kasacyjnej w sposób odmienny od wskazanego w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. zarządzeniem z dnia 9 września 2014 r. wszczęto dochodzenie, o którym mowa w powołanym art. 218 p.p.s.a. W jego efekcie, w zarządzeniu z tej samej daty, wzywającym pełnomocnika skarżącej kasacyjnie spółki do uiszczenia wpisu sądowego, ustalono wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 56.526.200 złotych.
Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą wykształcona na tle omawianego art. 218 p.p.s.a. zarządzenie wydane w oparciu o ten przepis powinno zawierać stosowne uzasadnienie. Jako okoliczność ległą u podstaw ustalenia w toku dochodzenia wskazanej wyżej wartości przedmiotu zaskarżenia było zaskarżenie przez spółkę wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 maja 2014 r. w całości. Jakkolwiek taki sposób uzasadnienia zarządzenia ustalającego wartość przedmiotu zaskarżenia nie odpowiada w pełni wymogom stawianym przez art. 141 § 4 p.p.s.a., to jednak można z niego wyprowadzić zasadnicze przyczyny, biorąc pod uwagę całokształt sprawy sądowoadministracyjnej, jakimi kierował się Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. ustalając tę wartość w sposób odmienny od podanego przez stronę w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podziela ocenę co do wysokości wartości przedmiotu zaskarżenia jak powinna stanowić podstawę dla ustalenia wpisu od skargi kasacyjnej.
Zgodnie, bowiem z art. 216 p.p.s.a. jeśli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Rozwinięciem tego przepisu jest treść § 1 rozporządzenia w sprawie wpisów, który określa, że wpis stosunkowy należy się od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (...). Skoro w przedmiotowej sprawie spółka zaskarżyła w całości wyrok Sąd I instancji, zaś przedmiotem przeprowadzonej przez niego kontroli zgodności z prawem aktu administracji publicznej było rozstrzygnięcie organu podatkowego odwoławczego utrzymującego w mocy rozstrzygnięcie organu podatkowego I instancji odmawiające stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym obejmujące dwa miesiące 2009 r., w łącznej wysokości 56.526.200 złotych, to właśnie ta kwota stanowiła wartość przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 216 p.p.s.a. Istotnym w tym zakresie jest, że strona wywodząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K., zaskarżyła decyzję organu odwoławczego w całości, również w odniesieniu do pełnej kwoty podatku, zwrotu którego się domagała.
Strona przy tym nie ograniczyła, skarżąc decyzję w całości, wartości żądnego zwrotu podatku w sposób, w jaki uczyniła to dopiero w skardze kasacyjnej, a więc biorąc pod uwagę brzmienie uchwały pełnego składu Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2011 o sygnaturze I GPS 1/11. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela argumentacji zawartej w uzasadnieniu zażalenia, iż to właśnie brzmienie powołanej uchwały było przyczyną podjęcia przez skarżącą decyzji o ograniczeniu wartości przedmiotu zaskarżenia. Treść uchwały i konsekwencje płynące z dokonanej w niej zamiany definicji nadpłaty w podatku akcyzowym były znane skarżącej już na etapie konstruowania skargi do sądu, co wynika z treści jej uzasadnienia i budowanej na podstawie uchwały argumentacji mającej przemawiać za zasadnością żądania zwrotu nadpłaconego podatku w określonej wysokości.
Wobec tego, już w momencie inicjowania przez skarżącą postępowania sądowoadministracyjnego nie istniały przeszkody do ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia odpowiadającego "kwocie podatku nadpłaconego od energii wytwarzanej z OZE". Skoro zaś strona świadoma następstw, jakie niosła ze sobą uchwała w zakresie zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym domagała się zwrotu tego podatku w kwocie wymienionej w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w K., bez ograniczenia się do kwoty wynikającej z wytworzenia energii z odnawialnych źródeł energii, powinna się liczyć z koniecznością uiszczenia stosownego wpisu tak od skargi, jaki i od skargi kasacyjnej.
Odnosząc się do zarzuconego naruszenia art. 218 p.p.s.a. i podniesionej w uzasadnień zażalenia okoliczności niedoręczenia skarżącej zarządzenia ustalającego wartość przedmiotu zaskarżenia, stwierdzić należy, że przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości bezpośredniego zaskarżenia takiego zarządzenia oraz jego doręczenia stronie. Podzielając w pełni rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 9 maja 2013 r., sygn. akt I GZ 73/13, odnośnie możliwości wzruszenia ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia ustalonego w trybie art. 218 p.p.s.a., zauważyć należy, że nie było podstaw do doręczenia skarżącej zarządzenia ustalającego w sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wcześniej, niż wraz z zarządzeniem wzywającym stronę do uiszczenia opłaty sądowej, wpisu od skargi kasacyjnej.
Wobec prawidłowości zarządzenia ustalającego wartość przedmiotu zaskarżenia niewadliwie skarżąca spółka wezwana została do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi na podstawie § 1 pkt 4 w zw. z § 3 rozporządzenia w sprawie wpisów.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.