Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 lipca 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 723/16, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) po rozpoznaniu skargi Spółki B uchylił decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie płatności rolnośrodowiskowej.
Zażaleniem Spółka A wniosła o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie o kosztach postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 18 września 2017 r., sygn. akt VIII SA/Wa 723/16, na podstawie art. 157 § 1 i § 3 p.p.s.a. odmówił Spółce A uzupełnienia wyroku z 13 lipca 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 723/16. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o uzupełnienie wyroku został złożony przez uczestnika postępowania, któremu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. nie przysługuje zwrot kosztów postępowania, a nie przez stronę, która złożyła w sprawie skargę. Żądanie uzupełnienia orzeczenia o postanowienie dotyczące kosztów postępowania zostało więc złożone przez podmiot nieuprawniony i z tego względu Sąd odmówił uzupełnienia wyroku.
Spółka A w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego zmianę poprzez jego uchylenie i uzupełnienie wyroku zgodnie z żądaniem uczestnika postępowania, któremu przysługują prawa strony postępowania, zgodnie z dyspozycją art. 12 p.p.s.a.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie NSA zażalenie nie jest zasadne.
Stosownie do art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
W konsekwencji należy przyjąć, że nie można wnioskować o uzupełnienie treści uzasadnienia rozstrzygnięcia. Stwierdzić bowiem należy, że przepis art. 157 p.p.s.a. dotyczy jedynie sentencji orzeczenia sądu (por. postanowienie NSA z dnia 5 czerwca 2008 r., sygn. akt I OSK 511/08).
Wskazać należy, że tryb uzupełnienia wyroku przewidziany w art. 157 § 1 p.p.s.a. może być zastosowany w celu usunięcia dwóch rodzajów nieprawidłowości. Po pierwsze, gdy sąd nie zawarł w orzeczeniu rozstrzygnięcia, co do całości skargi, po drugie, gdy brak jest w wyroku dodatkowego orzeczenia, które sąd zobligowany był zamieścić z urzędu. Przykładem dodatkowego orzeczenia, o które wyrok mógłby zostać uzupełniony w trybie art. 157 p.p.s.a. jest orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów (Metodyka pracy w sądach administracyjnych, R. Hauser, J. Drachal, Warszawa 2015, s. 928-929.
W rozpoznawanej sprawie po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę Spółki uczestnik postępowania – Spółka A, wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
WSA odmawiając uzupełnienia wyroku wskazał, iż wniosek złożyła nie spółka wnosząca skargę, a uczestnik postępowania, któremu zgodnie z art. 200 p.p.s.a. nie przysługuje zwrot kosztów postępowania. Zwrot kosztów postępowania przysługuje jedynie na rzecz skarżącego, w razie uwzględnienia jego skargi.
Trafnie spółka wnosząca zażalenie wskazała, że zgodnie z dyspozycją art. 12 p.p.s.a. pozycja uczestnika postępowania jest co do uprawnień tożsama ze stroną. Należy jednak zwrócić uwagę, że w art. 200 p.p.s.a., będącym podstawą do zwrotu kosztów postępowania pierwszoinstancyjnego ustawodawca użył pojęcia "skarżącego" a nie strony. A zatem słusznie Sąd I instancji odmówił uczestnikowi postępowania uzupełniania wyroku poprzez orzeczenie o kosztach sądowych.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że postanowienie Sądu I instancji odmawiające uzupełnienia wyroku odpowiada prawu.
W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.