Postanowienie NSA z 8 maja 2007 r., I GZ 49/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia K. O. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 2 października 2006 r., sygn. akt I SA/Go 1714/05 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Go 1714/05

Sprawa

w sprawie ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie uznanie zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie

Skład

sędzia NSA Kazimierz Brzeziński przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt I SA/Go 1714/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę K. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia 9 grudnia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku VAT i akcyzowego z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi w wyznaczonym terminie.

W piśmie z dnia 14 marca 2006 r. K. O. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

Pismem z dnia 12 kwietnia 2006 r. przewodniczący wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku przez jego podpisanie w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2006 r. Liczony od tej daty siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku wniosku upłynął w dniu 11 maja 2006 r.

W wykonaniu powyższego wezwania skarżący nadesłał do Sądu, podpisany przez siebie wniosek z dnia 11 maja 2006 r. o tej samej treści co wniosek pierwotny, zawarty w piśmie z dnia 12 kwietnia 2006 r. Wniosek mający datę 11 maja 2006 r. został nadany w niemieckim urzędzie pocztowym w dniu 13 maja 2006 r. i wpłynął do polskiego urzędu pocztowego w dniu 20 maja 2006 r., co było równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.).

Zarządzeniem z dnia 2 października 2006 r. przewodniczący pozostawił wniosek bez rozpoznania uznając, że skarżący nie uzupełnił braków wniosku w wyznaczonym terminie.

W zażaleniu K. O. wniósł o uchylenie powyższego zarządzenia podnosząc, że jego pierwotne pismo (wniosek) zawierało jego osobisty podpis. Skarżący stwierdził, że wniosek ten sporządził "...odręcznym pismem drukowanym i takim pismem go podpisałem". Wyjaśnił, że pismo to ze względu na jego chorobę i nieznajomość prawa zostało nadane przez osobę trzecią w niemieckim urzędzie pocztowym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Przepis art. 46 p.p.s.a. określa ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony. W pkt 3 komentowanego przepisu zawarty został wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela lub pełnomocnika.

Pojęcie podpisu zawarte w przytoczonym przepisie nie zostało zdefiniowane w orzecznictwie i literaturze przedmiotu. Nie budzi wątpliwości, że podpis musi być własnoręczny, kontrowersyjne jest natomiast jakie elementy powinny zawierać podpis, w szczególności, czy musi zawierać imię i nazwisko podpisującego i czy powinien być czytelny.

W uchwale z dnia 30 grudnia 1993 r. (III CZP 146/93, OSNCP 1994, nr 5, poz.

94. Sąd Najwyższy zaprezentował pogląd, który Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela, że podpis może być nieczytelny, ale musi obejmować nazwisko, choćby w formie skróconej i powinien być złożony w formie zazwyczaj używanej przez podpisującego.

Wniosek skarżącego z dnia 11 maja 2006 r. nie spełniał tych wymagań, ponieważ nie został własnoręcznie podpisany przez skarżącego. Został on bowiem sporządzony pismem drukowanym i takim też pismem został podpisany, co nie spełniło wymogu własnoręcznego podpisu. Własnoręczny podpis został złożony przez skarżącego na wniosku o tej samej treści, ale noszącym datę 11 maja 2006 r. Dopiero z chwilą własnoręcznego podpisania wniosku przez skarżącego spełniony został warunek jaki dla pisma strony przewiduje art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Nie budzi wątpliwości, że wniosek o przywrócenie terminu z własnoręcznym podpisem skarżącego został wniesiony do Sądu po upływie wyznaczonego terminu, dlatego zarządzenie przewodniczącego o pozostawieniu tego wniosku bez rozpoznania znajduje oparcie w przepisie art. 49 § 1 p.p.s.a.

Uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku nie mogą tłumaczyć pozostałe argumenty podniesione w zażaleniu, gdyż skarżący nie może skutecznie powoływać się na nieznajomość prawa oraz twierdzić, że uchybienie terminu spowodowane było jego chorobą i koniecznością posłużenia się osobą trzecią przy nadaniu pisma w urzędzie pocztowym bez udokumentowania faktu choroby uniemożliwiającej osobiste nadanie przesyłki.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.