Postanowienie NSA z 8 września 2016 r., I GZ 511/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 8 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2700/15 w zakresie odrzucenia skargi

Sprawa

w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Maria Myślińska przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 marca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 2700/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

Uzasadniając odrzucenie skargi Sąd I instancji podał, że [...] reprezentowana przez kuratora adw. [...] wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.

W związku z powyższym, stosownie do zarządzenia Przewodniczącego V Wydziału WSA z dnia 3 września 2015 r. wezwano kuratora spółki adw. [...] do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 7 września 2015 r. kurator spółki wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. W uzasadnieniu podniósł, że na podstawie art. 239 pkt 3 p.p.s.a. jest ustawowo zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2015 r. sygn.. akt I GZ 700/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. wezwano kuratora skarżącej spółki do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego V Wydziału WSA z dnia 3 września 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w termie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis ww. zarządzenia został doręczony kuratorowi w dniu 19 stycznia 2016 r. (k-50 akt sądowych).

W dniu 25 stycznia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) kurator skarżącej spółki wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 3 września 2015 r.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie z 25 stycznia 2016 r. Na ww. postanowienie nie wniesiono zażalenia.

Sąd stwierdził, że jak wynika z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Skoro skarżąca spółka nie uiściła wpisu sądowego od skargi, podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca reprezentowana przez kuratora adw. [...] domagała się jego uchylenia.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. naruszenie art. 220 § 1 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której strona nie ponosi kosztów sądowych,
2. naruszenie art. 239 pkt 3 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, iż kurator skarżącej spółki nie jest zwolniony z uiszczenia kosztów sadowych.

W uzasadnieniu autor zażalenia stwierdził, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 239 pkt 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przepis § 3 powołanego artykułu stanowi natomiast, że skarga (...), od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

W sprawie bezspornym jest, na co wskazuje analiza akt sprawy, że należny wpis nie został w ogóle uiszczony przez stronę pomimo, iż wezwana ona została do dokonania tej czynności. Takiego stanu sprawy nie kwestionuje również strona w zażaleniu. Natomiast autor zażalenia twierdzi, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie przepis art. 239 pkt 3 p.p.s.a.

Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że postanowieniem z 26 listopada 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącej na zarządzenie z 3 września 2015 r., którym wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, zażalenie to oddalił. W uzasadnieniu ww. postanowienia NSA uznał, że adw. [...] będący kuratorem [...], ustanowionym przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy w Warszawie, nie jest zwolniony od kosztów sądowych na podstawie art. 239 pkt 3 p.p.s.a. Dlatego też prawidłowo, zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. wezwano kuratora skarżącej spółki do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego V Wydziału WSA z dnia 3 września 2015 r. dotyczącego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł w termie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie zastosowała się do zarządzenia we wskazanym terminie. Tym samym postanowienie Sądu I instancji jest prawidłowe albowiem w sposób niewadliwy ustalono okoliczności ległe u podstaw odrzucenia skargi.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.