Uzasadnienie
Postanowieniem z 10 grudnia 2018 r., sygn. akt III SA/Gl 637/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jednolity tekst: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] marca 2018 r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Sąd zwrócił spółce uiszczony wpis od skargi (art. 232 § 1 p.p.s.a.).
W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że spółka została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, ale siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności upłynął bezskutecznie. Wymagana opłata została uiszczona, jednak skarżąca uczyniła to po upływie zakreślonego terminu. W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu, jako nieopłacona.
W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego uchylenie w całości, zarzucając naruszenie art. 220 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy uzasadniał odrzucenie skargi, co miało istotny wpływ na wynik sprawy poprzez pozbawienie spółki możliwości uzyskania merytorycznego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym zażalenia, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 11 października 2018 r., sygn. akt I GZ 323/18 oddalił zażalenie spółki na postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zatem z uwagi na prawomocność orzeczenia NSA, zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odrzucił skargę. Wskazał, że skarżąca spółka została prawidłowo wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, który co prawda uiściła, jednakże uczyniła to już po upływie zakreślonego siedmiodniowego terminu.
Podkreślenia wymaga jednak fakt, że w aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo, z którego treści wynika, że pełnomocnikiem do doręczeń wszelkich pism związanych z postępowaniami, w ramach których pełnomocnicy działają na podstawie tego umocowania, ustanowiono doradcę podatkowego J. T. Natomiast zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu od skargi zostało wysłane do doradcy podatkowego M. M. Ustanowienie pełnomocnika do doręczeń wywołuje ten skutek, że wszelkie kierowane do strony pisma w postępowaniu sądowym są doręczane osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Skoro skarżąca spółka ustanowiła pełnomocnikiem do doręczeń doradcę podatkowego J. T., to wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skierowane do doradcy podatkowego M. M. stanowiło naruszenie art. 220 § 2 p.p.s.a.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.