Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2012 r. o sygnaturze III SA/Łd 1080/11 Przewodniczący III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. wezwał P. K. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego, w wysokości 2.000 złotych w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażaleniem P. K. zaskarżył powyższe zarządzenie żądając jego uchylenia w całości.
W uzasadnieniu podniesiono, że w wykonaniu zarządzenia z dnia 4 listopada 2011 r. skarżący przesłał do Sądu I instancji wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia go od kosztów sądowych. W jego ocenie wskazany wniosek o przyznania prawa pomocy powinien być rozpoznany przed wydaniem zaskarżonego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Podstawą zażalenia jest twierdzenie skarżącego, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu jest przedwczesne. Sąd I instancji nie rozpoznał bowiem jego wniosku o przyznanie prawa pomocy, który sformułowany został w skardze i w związku z którym strona przesłała wypełniony formularz wniosku.
Takie stanowisko skarżącego nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Stwierdzić bowiem należy, że Sąd I instancji nie dokonał przedwczesnego wezwania strony do uiszczenia wpisu sądowego. Przed wezwaniem strony do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi rozpoznano jej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Istotnie strona wezwaniem z dnia 4 listopada 2011 r. (k:21) zobowiązana została do wypełnienia i odesłania urzędowego formularza wniosku. Wniosek ten następnie został rozpoznany i postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r. odmówiono stronie przyznania prawa pomocy (k:32-36). Orzeczenie to wraz z pouczeniem o terminie i sposobie zaskarżenia doręczono skarżącemu w dniu 20 stycznia 2012 r. (k:39, 40). Skarżący nie wniósł od wskazanego postanowienia środka odwoławczego.
W takiej sytuacji skarżący nie należał do kategorii osób, o których mowa w art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Brak było tym samym podstaw aby nie żądać od niego uiszczenia należnego wpisu od wniesionej skargi.
Reasumując Sąd I instancji podjął czynności procesowe związane z wniesioną skargą i sformułowanym w niej wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w prawidłowej kolejności gwarantującej stronie jej prawo do obrony swoich praw przed sądem.
Zauważyć również należy, że zaskarżone zarządzenie w zakresie wysokości ustalonego wpisu oraz podstawy jego żądania odpowiada prawu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. art. 197 i 198 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.