Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 19 listopada 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 1142/18, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. 2018 poz. 1302; dalej: p.p.s.a.) odmówił B. B. wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z [...] sierpnia 2018 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
Stwierdził, że przedmiotem wniosku w sprawie jest postanowienie wydane w toku postępowania egzekucyjnego, dotyczące zarzutów na to postępowanie. Jest to wyłącznie akt administracyjny o charakterze proceduralnym, który nie wprowadza w sytuacji prawnej skarżącej zmian, których wystąpieniu można by się przeciwstawić poprzez wstrzymanie jego wykonania. Wobec tego, że postanowienie z [...] sierpnia 2018 r. nie podlega wykonaniu, nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonalności.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania decyzji, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła:
- • naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że nie ma podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, podczas gdy uprawdopodobniła, że wykonanie decyzji wiąże się w niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki;
- • błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że zaskarżony akt nie nadaje się do wykonania i nie dokonuje zmiany w zakresie praw i obowiązków strony, podczas gdy zajęcie rachunku bankowego stanowi o zmianie praw i obowiązków skarżącej i nadaje się do wykonania, gdyż skarżąca nie ma dostępu do swoich środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Okoliczność wniesienia skargi do sądu z uwagi na art. 61 § 1 p.p.s.a. nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd administracyjny może, ale nie musi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. W świetle tego przepisu przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (v. postanowienie NSA z 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12).
Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko Sądu I instancji, że akt administracyjny, który będzie podlegał ocenie sądu administracyjnego pod kątem legalności, nie nakłada na stronę powinności określonego zachowania się, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia. Wobec tego, zaskarżone postanowienie organu nie podlega wykonaniu w trybie egzekucyjnym, a zatem Sąd I instancji prawidłowo nie uwzględnił wniosku skarżącej o wstrzymanie jego wykonalności.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.