Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 1727/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2015 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 20.743 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął zatem w dniu 7 maja 2015 r.
W dniu 8 maja 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Strona wniosła zażalenie na to postanowienie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I GZ 461/16 zostało oddalone.
Referendarz sądowy, postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec złożenia sprzeciwu wniosek rozpoznawał Sąd, który postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. również odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. sygn. akt I GZ 169/16 oddalił zażalenie skarżącego.
W takim stanie sprawy Sąd I instancji, powołując się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę strony. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego, a jego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej nie został uwzględniony. Skarżącemu odmówiono również przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, zatem obowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 20.743 zł czego nie uczynił.
L. L. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: 1) art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na brak wpisu sądowego w sytuacji gdy Sąd I instancji powinien ponownie wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego po prawomocnej odmowie przyznania prawa pomocy.
2) art. 167 w zw. z art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia w sposób sprzeczny z dyspozycją tej normy prawnej, co uniemożliwia przeprowadzenie kontroli instancyjnej, a co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z generalną zasadą odpłatności wymiaru sprawiedliwości, strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 p.p.s.a.). Do kosztów sądowych należą m.in. opłaty sądowe, na które składają się wpis i opłata kancelaryjna (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.). W świetle art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały.
Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 30 kwietnia 2015 r. Zatem 7 dniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 7 maja 2015 r. W dniu 8 maja 2015 r., a więc po terminie 7 dni wskazanym w zarządzeniu wzywającym do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy podkreślić, że prawomocnym postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. WSA w Warszawie odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Również prawomocnym postanowieniem z dnia 16 listopada 2015 r., odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Zaznaczyć należy, że nie ma znaczenia czynność polegająca na złożeniu przez skarżącego w dniu 8 maja 2015 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy, ponieważ skarżący dokonał tej czynności z uchybieniem terminu zakreślonego do uiszczenia wpisu sądowego. Tym samym czynność ta, jako dokonana po terminie, nie mogła odnieść zamierzonego przez stronę skutku. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń w tym przedmiocie (zob. m.in. postanowienie NSA z 13 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 81/12, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Należy zauważyć, że skoro w wymaganym terminie należny wpis nie został uiszczony, Sąd pierwszej instancji zasadnie orzekł o odrzuceniu skargi. Przy czym podkreślić należy, że WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2015 r. odmówił przywrócenia skarżącemu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi
Odnosząc się do kolejnego zarzutu zażalenia wskazać należy, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia odpowiada prawu i poddaje się kontroli instancyjnej Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.