Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 maja 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 640/24, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), odrzucił skargę D. T. (skarżący) na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (organ) z dnia 14 grudnia 2023 r., nr 1006/2023 w przedmiocie wyrażenia zgody na zmianę założeń biznesplanu.
W uzasadnieniu Sąd I instancji stwierdził, że ww. skarga podlegała odrzuceniu, albowiem została złożona po terminie, określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Sąd wyjaśnił, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy wynikało, że zaskarżona decyzja organu z dnia 14 grudnia 2023 r. została doręczona skarżącemu w dniu 19 grudnia 2023 r. Zatem trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upłynął skarżącemu w dniu 18 stycznia 2024 r. Skarga na ww. decyzję została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 19 stycznia 2024 r., a zatem po upływie terminu.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skarżący podniósł m.in., że przekroczenie terminu nastąpiło nieumyślnie z powodu późnego wysłania dokumentów przez domownika, którego upoważnił do tej czynności.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadku wniesienia jej po tym terminie, Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Przy rozpoznawaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi badana jest jedynie obiektywna okoliczność, czy termin do wniesienia skargi został zachowany, czy nie.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 14 grudnia 2023 r., została przesłana na adres T. T., tj. pełnomocnika ustanowionego przez skarżącego do występowania w jego imieniu w postępowaniu administracyjnym i doręczona w dniu 19 grudnia 2023 r., pełnomocnikowi adresata: A.T. Od tego dnia rozpoczął swój bieg trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi, który upłynął z dniem 18 stycznia 2024 r.
Skarżący skargę na ww. decyzję nadał w urzędzie pocztowym dopiero w dniu 19 stycznia 2024 r. (koperta - karta nr 5 akt sądowych), a zatem z przekroczeniem ustawowego terminu. Sąd I instancji zasadnie więc odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Na marginesie wskazać należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Nie może natomiast uwzględniać w niniejszym postępowaniu tego, czy strona miała wpływ na powstałe naruszenie, czy też dochowanie terminu uniemożliwiły okoliczności od niej niezależne. W kwestii podnoszonej przez skarżącego w zażaleniu na postanowienie Sądu o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, dotyczącej jak twierdzi skarżący "sfałszowania jego podpisu na wszystkich pismach w przedmiotowej sprawie", Naczelny Sąd Administracyjny odniósł się rozpoznając ww. zażalenie postanowieniem z dnia 27 lutego 2025 r., w sprawie o sygn. akt I GZ 59/25.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.