Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 466/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 września 2017 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, w związku z czym stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis Sąd pierwszej instancji odrzucił.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik J.M., domagając się jego uchylenia w całości. W ocenie pełnomocnika skarżącego nie uiszczenie wpisu wynikało z faktu, że otrzymał on zarządzenie Sądu o ustaleniu wartości przedmiotu sporu, a nie wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.
Biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 maja 2017 r. skarżący nie uiścił wymaganego prawem wpisu od skargi, w związku z czym Przewodniczący Wydziału prawidłowo zarządzeniem z 12 września 2017 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwał do uiszczenia ww. opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z akt sprawy wynika, że mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uczynił zadość wezwaniu. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręczono skarżącemu 15 września 2017 r. (k. 100 akt sądowych), w związku z czym termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął 22 września 2017 r. (art. 83 § 1 p.p.s.a.). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co w sprawie nie jest sporne. Wskazać nadto należy, że twierdzenie skarżącego jakoby w przesyłce otrzymanej 15 września 2017 r. otrzymał zarządzenie Sądu o ustaleniu wartości przedmiotu sporu nie zaś wezwanie do opłaty wpisu sądowego nie jest zasadne. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje wyraźna informacja, że jej przedmiotem był nie tylko odpis zarządzenia o ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia, ale również odpis zarządzenia o wpisie. Czyni to w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności podniesiony zarzut za bezzasadny.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje nadto, że skarżący pismem z 24 października 2017 r. (k. 113 akt sądowych) wniósł o zwolnienie go z kosztów sądowych. Na podstawie złożonego wniosku WSA w Kielcach postanowieniem z 25 października 2017 r. zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że choć kwestia to jest poza przedmiotem sporu, to ma o tyle istotne znaczenie, że wymaga odniesienia się do niej. W kontekście powyższego NSA wyjaśnia, że po wezwaniu do uiszczenia wpisu, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty, uzależnione jest od tego, czy wniosek w tym przedmiocie, zostanie złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania opłat, do których strona została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 marca 2017 r., I OZ 486/17, z 8 marca 2017 r., I GZ 35/17, z 13 stycznia 2012 r., II OSK 81/12 oraz z 30 sierpnia 2011 r. I FZ 181/11, CBOSA).
Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, albowiem mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona, jak też skarżący w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi nie złożył skutecznie wniosku o zwolnienie z tego obowiązku. Podkreślenia wymaga przy tym, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., II FZ 486/10, CBOSA), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i n.). Tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącego.
Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.