Postanowienie NSA z 23 maja 2007 r., I GZ 65/07

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 23 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. K. - Firma Handlowa "[...]" na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Go 2263/05 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej

Od orzeczenia

od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I SA/Go 2263/05

Skład

sędzia NSA Cezary Pryca przewodniczący

Sprawa

w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa Spedycji Międzynarodowej [...] Warszawa S.A. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie z dnia [...] września 2005 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: oddalić zażalenie

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt I SA/Go 2263/05 odrzucił skargę kasacyjną od wyroku tegoż Sądu z dnia 17 października 2006 r., sygn. akt I SA/Go 2263/05, wniesioną przez T. K. – Firma Handlowa "[...]", reprezentowanego przez radcę prawnego Ireneusza Łukowiaka, z powodu nieuiszczenia wpisu stałego od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, ponieważ zaskarżony tą skargą wyrok Sądu I instancji został wydany w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie, wydaną w trybie wznowienia postępowania administracyjnego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie T. K. wniósł o zmianę wydanego postanowienia lub jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim podnosząc, że przytoczone w zaskarżonym postanowieniu fakty w rzeczywistości dotyczą rozstrzygnięcia sporu z organem celnym, którego przedmiotem był wymiar długu celnego i podatku od towarów i usług, a nie wznowienie postępowania administracyjnego. Skarżący wyjaśnił, że Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji, w której organ ten określił kwotę należności celnych w wysokości 26.699,40 zł, co zdaniem skarżącego wskazuje, że przedmiotem postępowania sądowego była należność pieniężna podlegająca wpisowi stosunkowemu, a nie stałemu, jak przyjął to Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu.

Ponadto skarżący podniósł, że Sąd I instancji nigdy nie traktował składanych przez C.Hartwig skarg jako odnoszących się do decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego lecz jako skargi na decyzje określające kwotę długu celnego, określając jednocześnie wpisy stosunkowe od wartości przedmiotu sporu. W konsekwencji, wnoszący skargę kasacyjną, miał uzasadnione podstawy, by oczekiwać na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, bowiem w rzeczywistości skarga kasacyjna dotyczy wyroku oddalającego skargę na decyzję organu celnego określającą wysokość zobowiązania wobec Skarbu Państwa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania, albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

W myśl § 2 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg dotyczących postanowień lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się wpis stały w wysokości 200 zł. Zgodnie natomiast z § 3 powyższego rozporządzenia Rady Ministrów wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej niż 100 zł.

W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w Rzepinie została wydana w trybie wznowienia postępowania administracyjnego. Decyzją tą Dyrektor Izby Celnej w Rzepinie utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku z dnia 6 maja 2005 r., nr [...], która została wydana w trybie wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku z dnia 19 września 2003 r., nr [...]. Postępowanie zakończone tą ostatnią decyzją zostało wznowione przez Naczelnika Urzędu Celnego w Świecku postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2004 r. na podstawie art. 241 § 1, art. 243 § 1 i 2 i art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej w związku z ustaleniem, że dołączone do zgłoszenia celnego świadectwa pochodzenia towaru nie są autentyczne.

Skoro zatem wniesiona do Sądu I instancji skarga dotyczyła decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania, to podlegała wpisowi stałemu w wysokości 200 zł bez względu na wysokość należności celnych w niej ustalonych.

Stosownie do treści § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stały w kwocie 200 zł pobierany jest także w sprawach skarg dotyczących decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, bez względu na przedmiot sprawy. Oznacza to, że Sąd I instancji błędnie określił wysokość wpisu od skargi, jako wpisu stosunkowego w kwocie 801 zł. Okoliczność ta jednak pozostaje bez wpływu na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia Sądu I instancji w kwestii odrzucenia skargi kasacyjnej z uwagi na nieuiszczenie przez radcę prawnego wpisu stałego. Zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia nie podważa przytoczony w zażaleniu argument, iż w postępowaniu przed Sądem I instancji pobrano od skargi wpis stosunkowy, podkreślić jedynie należy, że na zarządzenie przewodniczącego w tym przedmiocie przysługiwało stronie, która wniosła skargę – Przedsiębiorstwo Spedycji Międzynarodowej [...] Warszawa S.A. w Warszawie zażalenie na podstawie art. 227 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy się odwołać do treści § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), który stanowi, że wpis od skargi kasacyjnej oraz od skargi o wznowienie postępowania wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.

Poza sporem wydają się więc pozostawać okoliczności, że w niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego – radca prawny Ireneusz Łukowiak, wnosząc skargę kasacyjną od wyroku Sądu I instancji, który rozpoznał skargę na decyzję wydaną w trybie wznowieniowym postępowania winien uiścić wpis stały w kwocie 100 zł, bez względu na przedmiot sprawy.

Wobec tego, że wpis stały od skargi kasacyjnej nie został uiszczony przez radcę prawnego rozstrzygnięcie Sądu I instancji odrzucające skargę na podstawie art. 221 p.p.s.a. należy uznać za zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw.