Postanowienie NSA z 20 kwietnia 2017 r., I GZ 655/16

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. G. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2017 r., sygn. akt I GZ 655/16 w zakresie oddalenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 1151/14 w zakresie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym

Sprawa

w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Henryk Wach przewodniczący

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r. o sygn. akt I GZ 655/16 oddalił zażalenie W. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 września 2016 r. o sygn. akt I SA/Kr 1151/14 w przedmiocie oddalenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia [...] stycznia 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku akcyzowym.

Pismem z 12 marca 2017 r. W. G. wniósł zażalenie na postanowienie NSA z dnia 12 stycznia 2017 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) zażalenie przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że zażalenie jest, obok skargi kasacyjnej, środkiem odwoławczym, który wnosi się do NSA.

Z kolei z treści art. 15 § 1 pkt 1 i art. 173 § 1 p.p.s.a. wynika, że NSA jest właściwy do rozpoznawania środków odwoławczych, tj. skarg kasacyjnych i zażaleń od wyroków i postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych stosownie do przepisów tej ustawy. Natomiast ustawa procesowa w żadnym przepisie nie dopuszcza możliwości rozpoznawania skargi kasacyjnej bądź zażalenia od orzeczeń wydanych przez NSA, bowiem z chwilą wydania stają się one prawomocne.

Stosownie do treści art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. W myśl przepisów działu IV rozdziału 1 i 2 p.p.s.a. środki odwoławcze przysługują od orzeczeń wydanych przez wojewódzkie sądy administracyjne, natomiast orzeczenia NSA, jako ostateczne, nie podlegają zaskarżeniu i są prawomocne od chwili ich ogłoszenia bądź podpisania sentencji w przypadku orzeczenia wydanego na posiedzeniu niejawnym.

Zaskarżone postanowienie zostało doręczone W. G. wraz z pouczeniem, że jest ono ostateczne i nie podlega zaskarżeniu.

W tym stanie rzeczy NSA na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji