Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 1195/18, odrzucił skargę R. R. na decyzję Dyrektora Podkarpackiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] października 2018 r. w przedmiocie płatności bezpośrednich; orzekł też o zwrocie wpisu od skargi w kwocie 200 zł.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:
Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2018 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2018 r., wraz z wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi. Termin do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi upłynął z dniem 18 grudnia 2018 r. W dniu 16 grudnia 2018 r. skarżący uiścił tytułem wpisu od skargi kwotę 200 zł, nie uzupełnił jednak jej braku formalnego poprzez podpisanie skargi.
W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia WSA wskazał, że skoro skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, to skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 w zw. z. art. 64b p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi i zwrot wpisu sadowego, podczas gdy skarżący złożył w terminie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków, uprawdopodobniając okoliczności przemawiające za brakiem jego winy w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna m.in. czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Natomiast art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. stanowi, że każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis strony jest wymogiem formalnym, którego brak powoduje, iż skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu. Przewodniczący wzywa wówczas do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 7 grudnia 2018 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 11 grudnia 2018 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem (k. 26 akt sądowych). Skarżący nie uzupełnił braku formalnego we wskazanym w wezwaniu terminie, który upłynął 18 grudnia 2018 r.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., uznając, że strona nie uzupełniła braku formalnego w terminie. Okoliczność ta nie była z resztą kwestionowana przez skarżącego w zażaleniu.
Odnosząc się natomiast do argumentu, że skarżący we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi uprawdopodobnił okoliczności przemawiające za brakiem winy w uchybieniu tego terminu, NSA zwraca uwagę że postępowania w przedmiocie odrzucenia skargi i przywrócenia terminu są od siebie niezależne. Oznacza to, że wniosek o przywrócenie terminu złożony przez skarżącego zostanie rozpoznany w odrębnym postępowaniu. Innymi słowy, fakt prawomocnego rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi nie uniemożliwia przywrócenia terminu do jej wniesienia, o ile Sąd stwierdzi, że zachodzą ku temu przesłanki określone w p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.