Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 1451/17 wydanym w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego odrzucił zażalenie.
W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 9 lipca 2018 r. K. W. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 czerwca 2018 r. wydane w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 1451/17.
Zarządzeniem z 25 lipca 2018 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z 9 lipca 2018 r. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu lub podpisanie nadesłanej przez Sąd kserokopii zażalenia i odesłanie jej po podpisaniu do Sądu. Do wezwania załączono kserokopię przedmiotowego zażalenia
Z uwagi na niepodjęcie przez skarżącą, pomimo dwukrotnej awizacji, przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, sporządzone w wykonaniu zarządzenia z 25 lipca 2018 r., zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. Sąd I instancji uznał ją za skutecznie doręczoną z dniem 16 sierpnia 2018 r. i pozostawił w aktach sprawy. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał zatem z dniem 23 sierpnia 2018 r. Do dnia wydania postanowienia skarżąca nie uzupełniła jednak ww. braku formalnego zażalenia.
Zażalenie na to postanowienie złożyła skarżąca.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Wymagania dotyczące pism w postępowaniu sądowym zasadniczo zawarte są w rozdziale 1 działu III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 tej ustawy). Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 p.p.s.a. jest art. 178 p.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nakazuje sądowi jej odrzucenie. Norma ta na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający sprawę podziela w pełni stanowisko wyrażone w uchwale NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, zgodnie z którym niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Pogląd ten będzie miał również zastosowanie do zażalenia.
W przepisach ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest definicji legalnej odpisu pisma procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że odpisem pisma procesowego jest każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści. Może to być kopia maszynowa, fotokopia, a także kopia wykonana przy użyciu każdej innej techniki powielania, np. wydruk komputerowy (por. wyrok NSA z dnia 5 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 774/06, postanowienie NSA z dnia 30 czerwca 2009 r. sygn. akt II OSK 927/09, dostępne w CBOSA). A zatem istotą odpisu jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Nie budzi również wątpliwości, iż elementem treści pisma procesowego jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, co wprost wynika z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 p.p.s.a., podpis musi być własnoręczny.
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że skarżąca złożyła zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 13 czerwca 2018 r. sygn. akt V SA/Wa 1451/17. Przewodniczący Wydziału V tego Sądu wezwał stronę zarządzeniem z dnia 25 lipca 2018 r. do uzupełnienia braku formalnego zażalenia z 9 lipca 2018 r. poprzez nadesłanie jego odpisu lub podpisanie nadesłanej przez Sąd kserokopii zażalenia i odesłanie jej po podpisaniu do Sądu. Do wezwania dołączono kserokopię przedmiotowego zażalenia.
Z uwagi na niepodjęcie przez skarżącą, pomimo dwukrotnej awizacji, przesyłki, zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. uznano je za skutecznie doręczone z dniem 16 sierpnia 2018 r. i pozostawiono w aktach sprawy. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego zażalenia upływał z dniem 23 sierpnia 2018 r. Wobec tego Sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie jako nie uzupełnione w terminie.
W konsekwencji obecnie rozpoznawane zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.