Uzasadnienie
Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządzeniem z 23 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 1078/19 wezwał pełnomocnika Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (skarżącego) do uiszczenia uzupełniającego wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia [...] października 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego - w kwocie 214 zł, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193; dalej "rozporządzenie RM"), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący wnosząc o jego uchylenie w całości. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono naruszenie § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, poprzez jego niezastosowanie. Autor zażalenia podkreślił, że wpis w sprawie winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi nie odpowiada prawu z tego względu, że w sprawie wpis sądowy od skargi winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust 1 pkt 1 rozporządzenia RM – jako stały w wysokości 100 zł. Taki też został uiszczony przez skarżącego.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08). Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżenia aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 złotych.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wywiódł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z [...] października 2019 r. w przedmiocie obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego, którym organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
Należy podkreślić, że to charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej rzecz ujmując to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośredni związek pomiędzy należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wówczas, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r. o sygn. I FZ 239/08).
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego mimo, że zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną to nie można tracić z pola widzenia tego, że zostało ono wydane w formie postanowienia. W związku z tym wpis sądowy od skargi na taki akt winien być ustalony w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM.
W świetle przedstawionej argumentacji należy stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie nie powinno być wydane albowiem skarżący przy skardze uiścił wpis sądowy w należnej kwocie. Tym samym sprawie winien być nadany bieg. Dodać należy, że kwestia wysokości wpisu sądowego w sprawach obciążenia wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego była przedmiotem wypowiedzi ze strony NSA, który przyjął w takich sprawach wpis stały (por. postanowienie NSA z 14 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 62/19 oraz z 27 marca 2019 r. sygn. akt I GZ 82/19).
Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 ppsa w związku z art. 197 § 1 i 2 ppsa i art. 198 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.