Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 31 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 956/21, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę B. R. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] listopada 2020 r. w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r.
W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że zarządzeniem z 28 grudnia 2021 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Jednocześnie pouczono skarżącego, że wezwanie należy wykonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 5 stycznia 2022 r. Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie 12 stycznia 2022 r.
Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 57 § 1 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a zatem jej obligatoryjnym elementem jest podpis. Niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który podlega uzupełnieniu na wezwanie Sądu, kierowane do strony skarżącej na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wówczas, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W ocenie NSA kontrolowane postanowienie Sądu I instancji z 31 stycznia 2022 r. jest zgodne z prawem.
Z akt sprawy wynika, że skarga została podpisana przez B. B. prowadzącą Biuro rachunkowe, zatem skarga zawierała brak formalny, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu. Działając na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a., Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Skarżący odebrał wezwanie 5 stycznia 2022 r., a okoliczność ta nie jest kwestionowana w sprawie. Skarżący twierdzi natomiast, że 7 stycznia 2022 r. nadał do WSA podpisane dokumenty.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że w rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie.
W konsekwencji, Sąd I instancji zasadnie stwierdził, że pomimo wezwania nie zostały uzupełnione braki formalne skargi i odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.