Uzasadnienie
Postanowienie
Dnia 23 maja 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie:
Sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 października 2004 r. sygn. akt III SA/Kr 723/04 w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia 14 czerwca 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji
postanawia:
uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Krakowie z dnia 14 czerwca 2004 r. o nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.
Sad przyjął, że wniosek Mariusza Stefańskiego z dnia 11 sierpnia 2004 r. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (z uwagi na trudną sytuację materialną jego rodziny) dotyczy decyzji odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Krakowie. Z uwagi na to, że chodzi o akt nie nadający się z istoty swej do wykonania, dlatego nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M.S.. Domagał się jego uchylenia. Podał, że istotnie przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, ale wniosek o wstrzymanie dotyczy nie tej decyzji. Chodzi o decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z dnia 7 października 2002 r. o nr [...], a więc jej poprzedzającej. Powołany przez Sąd I instancji przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270) nie sprzeciwia się poddania ocenie wstrzymania aktu poprzedzającego. Oznacza to, że zaprezentowane stanowisko Sądu pozostaje w sprzeczności z tym przepisem.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie jest uzasadnione.
W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymaga, który z aktów podlegał ocenie wstrzymania. Sąd I instancji przyjął, że chodzi o akt zaskarżony, zaś żalący się o akt poprzedzający. Trafnie żalący podnosi, że chodzi o akt poprzedzający, skoro powołany przez Sąd I instancji wniosek z dnia 11 sierpnia 2004 r. dotyczy tylko tego aktu. Nie chodzi zatem o decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji, a więc decyzję z trybu kwalifikowanego lecz o decyzję objętą oceną trybu kwalifikowanego (nieważnościowego). Wyjaśnienia także wymaga, która to jest decyzja z tego trybu.
Sąd I instancji przyjął w swojej ocenie, że chodzi o decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Krakowie, zaś z opisu części wstępnej uzasadnienia wynika, że oceną trybu kwalifikowanego objęto decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Kielcach z dnia 7 października 2002 r. o nr [...]. Wniosek żalącego z 11 sierpnia 2004 r. też dotyczy tej ostatniej decyzji.
Powyższe wskazuje, że brak dokładnego skonkretyzowania o jaką decyzję chodzi, doprowadził do oceny decyzji zaskarżonej jako nie nadającej się z istoty swej do wykonania. Rację ma wobec tego żalący, że przepis powołany przez Sąd I instancji nie sprzeciwia się poddania ocenie wstrzymania aktów poprzedzających tryb nieważnościowy (kwalifikowany). Chodzi o art. 61 § 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten obejmuje pod ocenę nie tylko akt zaskarżony, ale także akty wydane lub podjęte we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że o ile wniesiono skargę na decyzję o odmowie stwierdzenia nieważności, będzie można skutecznie żądać wstrzymania wykonania decyzji, której stwierdzenia nieważności odmówiono, a więc decyzję objętą oceną trybu kwalifikowanego. Oczywistym jest wówczas, że należy wykazać spełnienie przesłanek, o których mowa w omawianym przepisie.
Rozpoznając ponownie wniosek żalącego, należy w ostateczności ustalić, o który akt wstrzymujący w efekcie chodzi i czy zachodzą podstawy do jego wstrzymania. Zażalenie wobec tego podlegało uwzględnieniu, a wydane postanowienie uchyleniu na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/, 193, 197 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.