Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1693/18 odrzucił sprzeciw [A.] w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2018 r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o obowiązku zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości.
Sąd pierwszej instancji wskazał, że [A.] w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji organu drugiej instancji z [...] lipca 2018 r. Skarżąca wprawdzie nie była stroną postępowania administracyjnego, ale Sąd uznał, iż ma interes prawny do wniesienia skargi. Decyzja została odebrana przez adresata decyzji (B. Sp. z o.o. w W.) 3 sierpnia 2018 r. Zatem od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia sprzeciwu. Oznacza to, że przedmiotowy sprzeciw powinien zostać złożony w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji organu odwoławczego, tj. najpóźniej do 17 sierpnia 2018 r. To jednak nie nastąpiło, bowiem sprzeciw został wniesiony 16 września 2018 r., co wynika ze stempla pocztowego na kopercie, w której wysłano sprzeciw. Wobec powyższego Sąd pierwszej instancji na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [A.] w W. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie:
- art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. poprzez jego bezpodstawne zastosowanie polegające na odrzuceniu sprzeciwu skarżącego na skutek nieuzasadnionego przyjęcia przez Sąd, iż skarżący wnieśli sprzeciw po upływie terminu, podczas gdy termin wniesienia sprzeciwu został przez skarżącego zachowany;
- art. 64c § 1 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, iż przepis ten wyznacza początek biegu terminu decyzji, która nie została stronie doręczona, czemu przeczy literalne brzmienie tego przepisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dokonana ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. Do Działu III ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zatytułowanego "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym" został dodany Rozdział 3.a zatytułowany "Sprzeciw od decyzji", zawierający artykuły 64a – 64e.
Zgodnie z art. 64a p.p.s.a., od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. (uchylenie przez organ odwoławczy decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Natomiast w myśl art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia.
Zgodnie zaś z art. 64c § 1, 2 i 3 p.p.s.a., sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji; sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Termin, o którym mowa w § 1, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła sprzeciw od decyzji wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd niezwłocznie wzywa organ, który wydał zaskarżoną decyzję, do przekazania sądowi kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Stosownie zaś do treści art. 64d § 1 p.p.s.a., sąd rozpoznaje sprzeciw od decyzji na posiedzeniu niejawnym w terminie trzydziestu dni od dnia wpływu sprzeciwu od decyzji.
Ja wskazano powyżej w myśl art. 64b § 1 p.p.s.a., do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze. Należy podzielić pogląd reprezentowany w orzecznictwie NSA, iż strona postępowania administracyjnego, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, gdyż organ odwoławczy nie uczynił jej adresatem decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, wynikającym z art. 53 § 1 p.p.s.a. Wniesienie skargi po upływie terminu skutkuje odrzuceniem skargi, chyba że skarżący złoży skuteczny wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (art. 86 § 1 tej ustawy) (post. NSA z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt I OZ 214/16).
Odnosząc powyższe do okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić, że od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] lipca 2018 r., będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a p.p.s.a. Nie ulega wątpliwości, że sprzeciw powinien być wniesiony w terminie 14 dni od dnia otrzymania decyzji organu odwoławczego (tj. najpóźniej do 17 sierpnia 2018 r.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy adresat decyzji (B. Sp. z o.o. w W.) otrzymał decyzję w dniu 3 sierpnia 2018 r. Natomiast [A.] z siedzibą w W. wniosła sprzeciw 16 września 2018 r., a zatem z uchybieniem czternastodniowego terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 p.p.s.a. Należy wskazać, że [A.], której nie doręczono decyzji mogła wnieść sprzeciw do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Wnosząca sprzeciw, nie skorzystała z uprawnienia do złożenia sprzeciwu przed upływem 14 dni od daty doręczenia decyzji zatem nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Wniesiony zaś przez nią sprzeciw należało odrzucić.
W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu Sądu pierwszej instancji była wadliwą.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.